Η εξέγερση του Μάη του 1968 στη Γαλλία και το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού

Η παρούσα εργασία έχει ως ερευνητικό της αντικείμενο την εξέγερση του Μάη του 68 στη Γαλλία σε σχέση με το φαινόμενο του κοινωνικού αποκλεισμού. Μέσα από την παρουσίαση της Γαλλικής κοινωνικής πραγματικότητας προσπαθούμε παρουσιάζοντας οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά στοιχεία να αναδείξουμε τους λόγους που οδήγησαν εκατομμύρια Γάλλους στο δρόμο της εξέγερσης και αμφισβήτησης ενός από τα πλέον σταθερά καθεστώτα της Ευρώπης της εποχής, αυτό του Γκωλισμού. Μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η αστική τάξη έχοντας εδραιώσει την κυριαρχία της στο δυτικό κόσμο ακολούθησε το δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης και σταθερότητας για περισσότερο από δύο δεκαετίες. Ωστόσο η δεκαετία του 60’ έμελε να είναι εκείνη κατά τη διάρκεια της οποίας γεννήθηκαν κάποια από τα πιο σημαντικά αμφισβητησιακά κινήματα της ύστερης νεοτερικότητας, από το κίνημα ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, την άνοιξη της Πράγας, τους Μαύρους Πάνθηρες, το Ιταλικό φθινόπωρο, με κορυφαία στιγμή αυτής της αμφισβήτησης την εξέγερση του Μάη. Τα παραπάνω έρχονται σε συνδιαλλαγή με το επιστημονικό διακύβευμα του κοινωνικού αποκλεισμού, κατά τον τρόπο που το τελευταίο έχει αποτελέσει αντικείμενο προς διερεύνηση και προβληματισμού τις τελευταίες δεκαετίες για τους κοινωνικούς επιστήμονες. Πέρα από την επιστημονική διερεύνηση του φαινομένου αυτού καθ’ αυτού, προσπαθούμε να αναδείξουμε τη σχέση και συνάφειά του με τα γεγονότα της εξέγερσης, αναδεικνύοντας τη δυναμική που χαρακτηρίζει τέτοιου είδους σχέσεις. Με άλλα λόγια ο κοινωνικός αποκλεισμός συνέβαλε στο επαναστατικό ξέσπασμα εκατομμυρίων Γάλλων αλλά και η ίδια η εξέγερση μέσα από τα κοινωνικο-απελευθερωτικά ζητήματα που έβαλε στο προσκήνιο με τόσο εκκωφαντικό τρόπο επηρέασε τη συζήτηση πάνω στον κοινωνικό αποκλεισμό για δεκαετίες. Πρόκειται για μια σχέση αλληλοδιείσδυσης και αλληλοδιαπλοκής.