Η γυναικοκτονία στην Ελλάδα και ο ρόλος των Μέσων Επικοινωνίας

Σκοπό της εργασίας αποτελεί η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με το αν τα χαρακτηριζόμενα ως γυναικοκτονίες εγκλήματα εμφανίζουν πράγματι αυξητική πορεία, αποτελώντας κοινωνικό φαινόμενο σε έξαρση ή αν απλά συναντούν αυξητική προβολή εκ μέρους των μέσων επικοινωνίας, ως αποτέλεσμα μίας πραγματικότητας κοινωνικά κατασκευασμένης από τα ίδια τα μέσα. Για την ικανοποίηση του εν λόγω σκοπού επιχειρήθηκε η επεξεργασία δεδομένων που χορηγήθηκαν από τη βάση καταγραφής των εγκλημάτων της Ελληνικής Αστυνομίας, σχετικά με τις ανθρωποκτονίας που διαπράχθηκαν από πρόθεση, στο σύνολο της επικράτειας, για το χρονικό διάστημα της δεκαετίας 2012-2021. Από την ανάλυση των δεδομένων αυτών, διαχωρίσθηκαν οι υποθέσεις τετελεσμένων εγκλημάτων κατά ζωής σε βάρος ατόμων θηλυκού γένους, οι οποίες συγκεντρώνουν τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα γυναικοκτονίας, όπως αυτά καταγράφονται στους ορισμούς και στα διεθνή κείμενα και συμβάσεις Οργανισμών, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε.). Η εργασία δομείται σε πέντε κεφάλαια, εκ των οποίων τα δύο πρώτα αποτελούν τη θεωρητική προσέγγιση του ερευνητικού ερωτήματος, με την παρουσίαση εννοιών και όρων σχετικά με την κατασκευή της κοινωνικής πραγματικότητας και τη γυναικοκτονία. Τα υπόλοιπα κεφάλαια καταπιάνονται με τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε και συγκεκριμένα τη δευτερογενή ανάλυση των χορηγηθέντων δεδομένων της Ελληνικής Αστυνομίας, με την καταγραφή και την οπτική απεικόνιση των αποτελεσμάτων της ερευνητικής διαδικασίας με τη χρήση προγραμμάτων και λογισμικών (Microsoft Excel και Tableau) και τέλος με την παρουσίαση των συμπερασμάτων της έρευνας και τη συζήτηση επ’ αυτών.