Διαχείριση και ανάδειξη της μνήμης της Ενετοκρατίας στη Νάξο: η περίπτωση μελέτης του Ενετικού Μουσείου και του Πύργου Μπαζαίου

Το παρόν πόνημα αποτελεί μια προσπάθεια διερεύνησης της μνήμης των κατοίκων της Νάξου από μια περίοδο κατάκτησης του νησιού από τον Βενετό Μάρκο Σανούδο και κυριαρχίας Λατίνων δυναστειών, καθώς και μια προσέγγιση του πως την διαχειρίζονται δυο μουσειακοί χώροι-μνημεία. Η μνήμη της Ενετοκρατίας, μιας περιόδου ενταγμένης στη μνήμη μιας μακράς Λατινοκρατίας στο νησί που εκτείνεται πέρα της πτώσης του Δουκάτου του Αιγαίου, υποβαθμίζεται στις τοπικές αφηγήσεις. Πρόταγμα της προφορικής παράδοσης είναι η ανάδειξη της ελληνικότητας. Στόχος αυτής της εργασίας είναι αφενός η ερμηνεία της στάσης των ντόπιων απέναντι στα μνημεία της εν λόγω εποχής, ιδιαίτερα των δυο πολιτιστικών οργανισμών και αφετέρου η μελέτη της στρατηγικής των δυο φορέων για τη ανάδειξη του παρελθόντος και του μεγάλου πολιτιστικού φορτίου που φέρουν ως μνημεία της Λατινοκρατίας. Καταλληλότερη ως βασική μέθοδος θεωρήθηκε η ποιοτική έρευνα με συνεντεύξεις εις βάθος για να εντοπιστούν τα νοήματα της μνήμης. Πληροφορίες αντλήθηκαν από αρχειακό υλικό των οργανισμών που διατίθεται στις ηλεκτρονικές σελίδες τους (ψηφιακή εθνογραφική έρευνα) και τεκμήρια παραγόμενα από δικές τους διοργανώσεις (φυλλάδια κ.ά.). Επίσης, διεξήχθη μικρής κλίμακας έρευνα με ερωτηματολόγιο στο τοπικό κοινό (επισκέπτες και μη επισκέπτες). Τέλος ως λύση προτάθηκε η διάνοιξη ενός διαλόγου μέσα από ένα πρόγραμμα προφορικής ιστορίας.