Φόρος και πολίτης στο ελληνικό κράτος (19ος-20ός αιώνας)

Η μελέτη κατανέμεται με αντικείμενο έρευνας τη σχέση φόρου και πολίτη και πεδίο ανάλυσης το Ελληνικό κράτος στο 19ο αι. διαμορφώνεται από επτά κε-φάλαια και παράρτημα, κατανεμημένα σε τρία μέρη, επιδιώκοντας να ενισχύ-σει τη συζήτηση για την συγκρότηση της κοινωνιολογίας του φόρου. Στο πρώτο μέρος έχουμε τη συζήτηση για τη φορολογική κοινωνιολογία ως προς την δημοσιοοικονομική κοινωνιολογία. Ακολουθεί η ανάλυση επάνω στα δια-θέσιμα τεκμήρια που αφορούν στη φορολογία του Ελληνικού κράτους ως και εκείνα άλλων κρατών της νοτιονατολικής Ευρώπης και τέλος το τρίτο μέρος στο οποίο συμπεριλάβαμε και παρουσιάζουμε επεξεργασμένα τα στοιχεία για τη φορολογία στην Ελλάδα, ενώ ένα τμήμα διαθέσαμε για τη φορολογία σε Βουλγαρία, Τουρκία και Ρουμανία ώστε να έχουμε τη δυνατότητα της συγκρι-τικής ανάλυσης. Η έρευνα έχει αφετηρία τις αρθρώσεις με τις οποίες επιτυγχάνεται η φορολογική εξουσία του κράτους με τις θεωρίες του εκσυγχρονισμού, των ε-λίτ και του μιλιταρισμού. Η φορολογική επιβάρυνση αντιμετωπίζεται μέσα από το παράδοξο του Μοντεσκιέ γεγονός που επιτρέπει να εξετάσουμε πώς η πολιτική εξουσία καθιστά τον πολίτη φορολογούμενο και πώς ο φόρος δια-μορφώνει τον πολίτη. Η προσέγγιση στο ζήτημα αυτό γίνεται με την εξέλιξη των σχολών σκέψης, την αυστριακή, την ιταλική, την γαλλική και την αγγλο-σαξωνική. Η δημιουργία ελληνικής σχολής είναι ένα από τα θέματα που δια-μορφώνουν οι δημοσιοοικονομικές εξελίξεις του Ελληνικού κράτους και ιδιαί-τερα οι ξένες δημοσιοοικονομικές επεμβάσεις. Η διείσδυση στη σχέση φόρου και πολίτη γίνεται με πεδίο έρευνας το Ελληνικό κράτος. Η ανάλυση βρίσκεται στην προέκταση των αναλύσεων αυ-τών αλλά η τεκμηρίωσή του ως και η επεξεργασία των δεδομένων βασίζεται στα μέσα που διαθέτει η οικονομική ιστορία του Ελληνικού κράτους. Η δια-μόρφωση των εθνικών πόρων στη διάρκεια του 19ο αι. και η φορολογία συν-δέθηκαν με την εξέλιξη των εθνικών συνόρων και τη μεταβολή παλαιών φο-ρολογικών συστημάτων που ταυτίζονται με ξένες κυριαρχίες, ανατολικές και δυτικές. Η μετάβαση στην εθνική φορολογία συνιστά «μεταρρύθμιση» για κά-θε περιφέρεια που συντελεί στην επέκταση των εθνικών συνόρων. Ο φόρος γίνεται έτσι ένας μηχανισμός εθνικής ολοκλήρωσης. Η σύγκριση με άλλες χώρες είναι τέλος ένα από τα προβλήματα στα οποία η κοινωνιολογία του φόρου διατυπώνει το δικό της λόγο και εμπεδώνει το ρόλο της στην ακαδημαϊκή διδασκαλία και έρευνα.