Η αντιμετώπιση του προβλήματος της προστασίας των ασυνόδευτων ανηλίκων στο πλαίσιο της μεταναστευτικής πολιτικής στην Ελλάδα

Από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και σήμερα, η προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού αποτελεί ένα ζήτημα που χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης και ειδικής αντιμετώπισης. Οι ασυνόδευτοι και χωρισμένοι από την οικογένεια τους ανήλικοι χαρακτηρίζονται για την ευαλωτότητά τους και χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στην εξέταση του βαθμού προστασίας και μέριμνας των ασυνόδευτων ανηλίκων, καθώς και της αντιμετώπισης των προβλημάτων που ανακύπτουν αναφορικά με την προστασία τους. Για το σκοπό αυτό θα ακολουθηθεί η πορεία των ασυνόδευτων ανηλίκων από την είσοδό τους στην Ελλάδα μέχρι τον καθορισμό του νομικού τους καθεστώτος και της εφαρμογής των συνεπακόλουθων και ανάλογων, κατά περίπτωση, μακροπρόθεσμων και βιώσιμων λύσεων. Η οικονομική κρίση, την οποία διανύει η Ελλάδα, πλήττει τις ευάλωτες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των ασυνόδευτων ανηλίκων, οι οποίοι ανήλικοι αδυνατούν να απολαύσουν πλήρως τα δικαιώματά τους. Ωστόσο, η λειτουργία των Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης, του δικτύου επιτροπείας και της Υπηρεσίας Ασύλου συνέφερε ουσιωδώς στην υποδοχή των ασυνόδευτων ανηλίκων και στη διαδικασία για τη διεθνή τους προστασία. Η μετανάστευση αποτελεί και θα συνεχίσει να αποτελεί για τα επόμενα χρόνια κεντρικό θέμα συζήτησης για τη χάραξη πολιτικής σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ένα από τα διάφορα ζητήματα μετανάστευσης, που προκύπτουν προς διαχείριση, είναι η περίπτωση των ασυνόδευτων ανηλίκων και για το λόγο αυτό προτείνεται η ίδρυση μίας κεντρικής αρχής, που να αναλαμβάνει τη συνολική εποπτεία των μέτρων και των πολιτικών για την προστασία τους.