Ο εργασιακός εκφοβισμός και η οργανωσιακή κουλτούρα στη διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού των ΟΤΑ

Στην παρούσα εργασία θα επιχειρηθεί να αναλυθεί το φαινόμενο του εργασιακού εκφοβισμού σε σχέση με την οργανωσιακή κουλτούρα της Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού των ΟΤΑ, σε μια χρονική περίοδο που η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει κληθεί να αντιμετωπίσει τις κοινωνικές ανισότητες και να παρέχει στους πολίτες ένα αξιοπρεπές περιβάλλον διαβίωσης. Η έρευνα επικεντρώνεται στην ανάδειξη του εργασιακού εκφοβισμού ως αποτέλεσμα ανταγωνισμού και συγκρούσεων στο χώρο εργασίας. Στο Δημόσιο Τομέα και ιδιαίτερα στους ΟΤΑ, η εκδήλωση αυτών των συμπεριφορών εγείρει ερωτήματα ως προς τα αίτια εμφάνισής τους. Σε ένα υποτιθέμενο σταθερό πλαίσιο εργασίας όπου δεν υπάρχει πίεση για εντατικοποίηση της παραγωγικότητας ούτε για την αύξηση του κέρδους και με δεδομένες τις αμοιβές των εργαζομένων, τι υποσκάπτει τη συνεργασία των υπαλλήλων, τι υποδαυλίζει τις συγκρούσεις και τις ακραίες συμπεριφορές; Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε είναι η ποιοτική έρευνα με συνδυασμό βιβλιογραφικής ανασκόπησης και προσωπικών συνεντεύξεων εργαζομένων σε Δήμο της Αττικής. Τα αποτελέσματα της έρευνας κατέδειξαν την αντίστροφη αναλογία εκφοβισμού και οργανωσιακής κουλτούρας στη διοίκηση ανθρώπινου δυναμικού. Συγκεκριμένα σε ένα εργασιακό περιβάλλον που απουσιάζει η αξιακή, ηθική ποιότητα στην κουλτούρα της ηγεσίας και υπηρεσιακής ιεραρχίας, καταγράφονται κρούσματα εργασιακού εκφοβισμού. Επιπρόσθετα η επιρροή της Δημοτικής Αρχής στη διοίκηση του προσωπικού, προωθεί το πελατοκεντρικό μοντέλο δημιουργώντας συνθήκες πίεσης, σε μια γενικότερη σύγχρονη τάση, του πολιτικού συστήματος, να μετατρέψει τον ευρύτερο και στενό Δημόσιο Τομέα ως εξιλαστήριο θύμα των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων.