Η ανωνυμία ως προστασία θυμάτων και μαρτύρων στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, σε σχέση με τα δικαιώματα του κατηγορουμένου

Αυτή η διπλωματική εργασία θα αποπειραθεί αρχικά να παράσχει μία περιεκτική και κατανοητή θεώρηση της δυναμικής μεταξύ θυμάτων/μαρτύρων και των κατηγορουμένων, σε σχέση με την ιδέα της μη αποκάλυψης της ταυτότητας του πρώτου και των αδιαμφισβήτητων συνεπιών για τον δεύτερο.Παρόλο που μάρτυρες και θύματα, ιδιαίτερα στην περίπτωση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, δε διαθέτουν συγκρισιμη αντιμετώπιση και ως εκ τούτου δε διαθέτουν τα ίδια καταστατικά και δικονομικά δικαιώματα, υπάρξει μία εγγενής ρήξη στη συμφιλίωση των εκατέρωθεν διεκδικήσεων. Αυτή η αυθύπαρκτη ταραχώδης δυναμική διατρέχει την επιφάνεια του ζητήματος και ακουμπά πάνω σε κάθε σκέψη του τι είναι καθίσταται κανείς κατηγορούμενος για ένα έγκλημα και τι σημαίνει να διαθέτει κανεις επίσημα την ιδιότητα του θύματος, του μάρτυρα ή και των δύο.Αυτό επιβάλλει στον οποιονδήποτε εισέρχεται στα ενδότερα του θεωρητικού υπόβαθρου να εντοπίσει όχι αρχικά τις λύσεις, αλλά τους πρώτους σπόρους διχόνοιας μεταξύ των δύο εν λόγω αντίθετων δυνάμεων με σκοπό να τις ισορροπήσει. Απαιτείται κυρίως μία πραγματική κατανόηση των προελεύσεων της μη αποκάλυψης ταυτότητας και της σκέψης μήπως η σύλληψη της αυτής ιδέας είναι ευθύς εξυπαρχής μη βιώσιμη αναλογιζόμενοι τις ήδη ευρέως αποδεκτές αρχές της διεξαγωγής δίκαιης δίκης.Ευλόγως, η προσοχή στρέφεται στο Διεθνές Ποινικό ΔΙκαστήριο, το οποίο με το μόνιμο χαρακτήρα και το βαρέως θεσμικό δικαστικό σχηματισμό, είναι στη θέση να παράσχει διαύγεια στο χρόνιο αυτό πρόβλημα. Το Δικαστήριο καλείται να ρυθμίσει ελέγχους και ισορροπίες μέσα σε ένα αντιθετικό σύστημα το οποίο δεν ισορροπεί ποτέ για πολύ και του οποίου οι εσωτερικές διεργασίες απαιτούν έντονη εξέταση και κατά περίπτωση αναλογισμό.Το Δικαστήριο πρέπει να κατορθώσει να αποστασιοποιηθεί από προκαταλήψεις τις οποίες οι δικαστές του μπορεί να διατηρούν σχετικά με τη δυναμική μεταξύ δικονομικών δικαιωμάτων θυμάτων/μαρτύρων και κατηγορουμένου και βέβαια απαιτείται να προβληματιστεί με την πιθανότητα ότι μπορεί να μεταβληθούν εκ ριζών προκαταλήψεις όλων των μερών.