Χαρτογραφικές αφηγήσεις του δημόσιου ως μορφές πολιτικής αντίστασης

Η εργασία εστιάζει στην έννοια του δημόσιου, όπως αυτή εκφράζεται και ενσαρκώνεται στις αναπαραστάσεις και στις επιτελέσεις των υποκειμένων της έρευνας, σε δημόσιους χώρους του κέντρου της Αθήνας. Το πεδίο της έρευνας είναι η διαδρομή που ενώνει τρεις κεντρικές πλατείες της πρωτεύουσας -πλατεία Κυψέλης, πλατεία Πρωτομαγιάς, πλατεία Εξαρχείων- και προσεγγίζεται μεθοδολογικά μέσα από χαρτογραφικές πρακτικές, που περιλαμβάνουν τη συλλογική περιήγηση με βιωματικές αφηγήσεις και συζητήσεις και τη χαρτογραφική απεικόνιση, και αφηγηματικές συνεντεύξεις. Το ερευνητικό υλικό που συλλέγεται πλαισιώνεται θεωρητικά από τα πεδία της αστικής ανθρωπολογίας, της πολιτισμικής γεωγραφίας και της κριτικής χαρτογραφίας και αναλύεται σε τέσσερα επίπεδα: Η αρχική ανάλυση επικεντρώνεται στο χωρικό πεδίο της διαδρομής και προσεγγίζει το δημόσιο μέσα από τις αφηγήσεις εν κινήσει και τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στις διαδρομές. Η δημόσια δράση των υποκειμένων που αναδύεται στο πεδίο των διαδρομών, αναλύεται σε σχέση με τις σχέσεις εξουσίας που παράγει. Τα δύο επόμενα επίπεδα ανάλυσης αντλούν από τις βιογραφικές συνεντεύξεις με τα υποκείμενα της έρευνας και εστιάζουν αρχικά στην πολιτική διάσταση της παρουσίας και της δράσης τους στον δημόσιο χώρο κι έπειτα στα κίνητρα που ωθούν την παρουσία και σχηματοποιούν τη δράση τους. Το τελευταίο επίπεδο ανάλυσης επεξεργάζεται τους χάρτες και τις προφορικές αφηγήσεις τους σε μια προσωπική ανασκόπηση της διαδρομής με τα υποκείμενα της έρευνας. Οι αφηγήσεις των υποκειμένων αναδεικνύουν τη σημασία της ‘αίσθησης του τόπου’ και του ‘εαυτού-στον-τόπο’ στους τρόπους που νοηματοδοτείται το δημόσιο. Αναδεικνύουν επίσης ότι το δημόσιο δημιουργείται και μετασχηματίζεται μέσα από την καθημερινή πρακτική, δηλαδή τη δράση στο πεδίο, που μπορεί να πάρει πολλαπλές μορφές, έχει όμως πάντοτε πολιτικό πρόσημο.