Οι διώξεις των κοινωνικών φρονημάτων των δασκάλων στο Μεσοπόλεμο (1929- 1940)

Η μελέτη των διώξεων των κοινωνικών φρονημάτων των δασκάλων στο διάστημα που ακολουθεί τη θεσμοθέτηση του ιδιωνύμου μέχρι και την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 γίνεται μέσα από το πρίσμα των κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών παραγόντων της εποχής. Αρχικά παρουσιάζεται η κατάσταση της δημοτικής εκπαίδευσης και των λειτουργών της, ενώ γίνεται και μια διαχρονική παρουσίαση της εξέλιξης του συνδικαλισμού των δασκάλων από τα πρώιμα στάδια μέχρι την πολιτική και ταξική ωρίμανση, η οποία αντικειμενικά οδηγεί σε σύγκρουση με το κράτος και τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του. Ακολουθεί μια ενδελεχής ανάλυση του νομικού οπλοστασίου που καθιερώνεται στα χρόνια της δημοκρατίας και εξελίσσεται από τις δικτατορίες Κονδύλη και Μεταξά, δημιουργώντας ένα ισχυρό, γραφειοκρατικό και κατασταλτικό μηχανισμό ελέγχου και δίωξης των συνειδήσεων. Τέλος εξετάζεται η δράση των δασκάλων της Αριστερής Παράταξης της ΔΟΕ, όπως αυτή ξεδιπλώνεται παράλληλα με την εφαρμογή και την εξέλιξη του νομικού οπλοστασίου που αναφέρθηκε, κατά τη διάρκεια του καθορισμένου διαστήματος . Οι διώξεις των κοινωνικών φρονημάτων σε κάθε φάση αναφέρονται σε συγκεκριμένους ανθρώπους, που ταυτοποιούνται μέσα από τη βιβλιογραφία και τη μελέτη των πηγών, σε κάθε σημείο της εργασίας, ενώ ο αριθμός τους σταδιακά αυξάνεται για να καταλήξει σε ένα κατάλογο που καταγράφει αυτούς του διαστήματος 1935-1940.