Η διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας αλλοδαπών δικαιούχων από τους ημεδαπούς φορείς συλλογικής διαχείρισης

Το αντικείμενο της παρούσας μελέτης συνίσταται στην παρουσίαση και ανάλυση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων των καλλιτεχνών και ειδικότερα των αλλοδαπών δικαιούχων – καλλιτεχνών, καθώς και της διαχείρισής τους, με σκοπό την εξισορρόπηση και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων όλων των εμπλεκομένων πλευρών, των εταιρειών διαχείρισης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, των ίδιων των καλλιτεχνών, των αποδεκτών των δημιουργιών και φυσικά του πολιτισμού γενικότερα. Μετά από μια παρουσίαση των γενικών εννοιών, που συνθέτουν το υπό ερεύνηση θέμα, όπως επίσης και του σχετικού ελληνικού, ευρωπαϊκού και διεθνούς (κυρίως αμερικανικού) ρυθμιστικού πλαισίου αλλά και της αντίστοιχης νομολογίας, σειρά έχει η παρουσίαση του τρόπου διαχείρισης των ως άνω αναφερόμενων δικαιωμάτων, στηριζόμενη στη Σύμβαση της Ρώμης κατά κύριο λόγο, η οποία ρυθμίζει το θέμα της αμοιβαιότητας αναφορικά με την διαχείριση συγγενικών δικαιωμάτων αλλοδαπών δικαιούχων. Στη συνέχεια, γίνεται εκτενής αναφορά στον χώρο του Διαδικτύου, το οποίο έχει κατακλύσει την σύγχρονη καθημερινότητα αλλά και κάθε τομέα επαγγελματικής και άλλης δραστηριότητας, με συνέπεια να μην εξαιρείται από αυτήν την επίδραση και ο τομέας της μουσικής βιομηχανίας, ένας από τους επικερδέστερους παγκοσμίως. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην αντιμετώπιση που τυγχάνουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα, σε έναν ψηφιοποιημένο κόσμο, όπου το Διαδίκτυο είναι κάτι παραπάνω από ρυθμιστικός παράγοντας της διεθνούς μετάδοσης μουσικών δημιουργιών. Η τεχνολογική εξέλιξη είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο τα τελευταία χρόνια και θα πρέπει να γίνει σαφής η αναγκαιότητα θέσπισης σύγχρονου ρυθμιστικού πλαισίου, εντός του οποίου θα κινείται η μουσική βιομηχανία προκειμένου να προστατευθεί από την «πειρατεία» αλλά ταυτοχρόνως να μην παρακωλύεται η ευχερής πρόσβαση των χρηστών της τεχνολογίας σε τέτοιου είδους προϊόντα.