Αιγιαλός, παραλία και αειφόρος ανάπτυξη

Η ανάπτυξη του αιγιαλού και της παραλίας με γνώμονα την αειφορία είναι ο μόνος τρόπος αποτελεσματικής διαχείρισης των αντικρουόμενων χρήσεων γης. Ωστόσο, η ελληνική νομοθεσία ακόμα δεν φαίνεται να έχει προσαρμοστεί σ’ αυτό το μοντέλο διαχείρισης. Για να μπορεί να εφαρμοστεί η αειφόρος ανάπτυξη στον αιγιαλό και στην παραλία η νομοθεσία θα πρέπει να ορίζει ποιο είναι το εύρος των ζωνών που θεωρούνται προστατευόμενες και ενδεχομένως κοινόχρηστες, ποιοι οι περιορισμοί στις χρήσεις γης γύρω από τις ζώνες αυτές, ποια τα μέτρα που αφορούν την προστασία από τη διάβρωση των ακτών και τις προσχώσεις και το εύρος της παράκτιας ζώνης μέσα στην οποία οποιαδήποτε έργο ή δραστηριότητα μπορεί να έχει επίπτωση σε προστατευόμενες περιοχές. Επίσης, προτείνεται η δημιουργία φορέα που θα έχει την ευθύνη της διαχείρισης των παράκτιων ζωνών. Παράλληλα, δημιουργείται πλέον η ανάγκη για εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, για τον καθορισμό γενικών προδιαγραφών και περιορισμών ανά κατηγορία έργων ή δραστηριοτήτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τις παράκτιες ζώνες, καθώς και για τον προσδιορισμό της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, το είδος των πληροφοριών που απαιτούνται από το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές πλαίσιο, τη σχέση του φορέα διαχείρισης με άλλους φορείς και τη σχέση της εφαρμοζόμενης παράκτιας πολιτικής με τη χωροταξική πολιτική. Για την ασφαλή γενίκευση των συμπερασμάτων πραγματοποιήθηκε SWOT ανάλυση στο Περιφερειακό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης στο Νομό Ηλείας στην Περιφέρεια Κυπαρισσίας, με τη μεθοδολογία NEXUS