Πλαίσια προσόντων και πολιτικές πιστοποίησης: όψεις «επαγγελματοποίησης» της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην Ευρώπη και την Ελλάδα

Η ανάπτυξη ενός Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων διατυπώθηκε σε συνέχεια των συμβουλίων της Λισσαβόνας, της Βαρκελώνης, της διαδικασίας της Κοπεγχάγης αλλά και της διαδικασίας της Μπολόνια, και έμφαση δόθηκε στην ανάπτυξη ενός συνόλου κοινών αρχών σχετικά με την επικύρωση της τυπικής και άτυπης μάθησης, με στόχο τη διασφάλιση μεγαλύτερης συμβατότητας μεταξύ των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης ανά την Ευρώπη. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πιστοποιημένες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες, που αποκτώνται εκτός ή εντός του τυπικού εκπαιδευτικού συστήματος, έχουν στόχο τη σύνδεση της εκπαίδευσης και κατάρτισης με τις αναπτυξιακές ανάγκες μιας χώρας, την αναβάθμιση των προσόντων του εργατικού δυναμικού, την τόνωση της οικονομίας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κινητικότητας, καθώς και την εξασφάλιση της ποιότητας και της διαφάνειας του εκπαιδευτικού συστήματος. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του πώς προωθούνται οι πολιτικές πιστοποίησης και εισαγωγής πλαισίων προσόντων από την Ευρωπαϊκή Ένωση στα συστήματα ανώτατης εκπαίδευσης των χωρών-μελών της, η εξέταση του κατά πόσο οι πολιτικές αυτές συμβάλλουν στην επαγγελματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης, η διερεύνηση του αν το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων είναι ένα ουδέτερο εργαλείο πολιτικής, και η διερεύνηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του Εθνικού και του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων σε επιλεγμένες χώρες της Ευρώπης.