Δημοσιότητα της δίκης και προσωπικά δεδομένα

Η δημοσιότητα της δίκης μπορεί να λάβει χώρα είτε άμεσα, επιτρεπομένης της παρουσίας οποιουδήποτε προσώπου κατά την διάρκεια της διαδικασίας στο ακροατήριο, είτε έμμεσα, δηλαδή μεταδιδομένων των όσων διαδραματίζονται στην αίθουσα του δικαστηρίου σε τρίτα πρόσωπα με διάφορους τρόπους (κυρίως μέσω της αναμετάδοσής τους από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.) Η δημοσιότητα αυτή αναμφισβήτητα εξυπηρετεί κοινωνικοπολιτικούς σκοπούς καθώς όχι μόνον εξασφαλίζει διαφάνεια στην διαδικασία απονομής της δικαιοσύνης αλλά ικανοποιεί θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα πληροφόρησης και το δικαίωμα της έκφρασης διασφαλίζοντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Επιπρόσθετα η δημοσιότητα εμφανίζεται σε όλα τα στάδια της δικανικής διαδικασίας και μ’ αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί σκοπούς ενημέρωσης αλλά και δημόσιας ασφάλειας αφού διαθέτει εγκληματοπροληπτικό ρόλο στο μέτρο που διευκολύνει συλλήψεις ή καταδιώξεις στα πλαίσια π.χ μίας ποινικής δίκης. Παρά ταύτα, αν και με την διαδικασία της δημοσιότητας διασφαλίζονται εγγυήσεις, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να απειλούνται δικαιώματα προσώπων, πολλές φορές και ευαίσθητων, αφού η δημοσίευση προσωπικών στοιχείων στα πλαίσια μίας δίκης μπορεί να εκθέσει το πρόσωπο σημαντικά ενδεχομένως και ανεπανόρθωτα και να προκαλέσει δυσμενέστατες επιπτώσεις στην προσωπικότητα, την ιδιωτική ζωή του και τα προσωπικά του δεδομένα. Προς τούτο, αν και η δημοσιότητα της δίκης κατοχυρώνεται συνταγματικά ως θεμελιώδης αρχή του δικαίου σε όλες τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες, εντούτοις αυτή περιορίζεται ή και αποκλείεται όταν τούτο κρίνεται απαραίτητο και πάντοτε αφού προηγουμένως σταθμιστούν τα συγκρουόμενα δικαιώματα σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένης και της ιδιαιτερότητας της εκάστοτε περιπτώσεως. Με άλλα λόγια, όταν η εν λόγω δημοσιότητα κριθεί επιβλαβής, παραβιάζει δικαιώματα ή προσβάλλει υπέρτατες αξίες και ως εκ τούτου δημιουργεί αρνητικές καταστάσεις, οι οποίες ουδόλως συνάδουν με τους επιτελούμενους υπ’ αυτής σκοπούς, τότε επιβάλλεται η νομοθετική ή η νομολογιακή παρέμβαση, προκειμένου να ρυθμιστεί η σύγκρουση και να βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στις αρχές του κράτους δικαίου και στην υπέρτατη αξία της προσωπικότητας του ανθρώπου.