Ανασταλτικοί και ενθαρρυντικοί παράγοντες της απόφασης / δέσμευσης για γάμο μεταξύ νέων

Στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η διερεύνηση της απόφασης για σύναψη γάμου. Για την διερεύνηση αυτού του στόχου πραγματοποιήθηκαν δύο έρευνες. Στην πρώτη έρευνα συμμετείχαν 120 άτομα (N=120), έγγαμοι/ες και άγαμοι/ες. Συγκεκριμένα σκοπός της πρώτης μελέτης ήταν να διερευνηθεί εάν ο γάμος συνδέεται με το παραδοσιακό δυτικό μοντέλο για το γάμο που τον ορίζει ως πλαίσιο δημιουργίας οικογένειας και απόκτησης παιδιών ή νοείται ως συντροφική σχέση η οποία υπαγορεύει και εναλλακτικούς προς το γάμο τρόπους οργάνωσης του ιδιωτικού βίου. Αξιοποιήθηκαν ερωτήσεις ανοιχτού τύπου και πραγματοποιήθηκε ανάλυση περιεχομένου στις απαντήσεις των ερωτηθέντων. Από την πρώτη έρευνα προέκυψε ότι ο γάμος ικανοποιεί τόσο συλλογικές ανάγκες όσο και προσωπικές ανάγκες και μπορεί να θεωρηθεί σε ένα βαθμό προσωπικός στόχος ζωής. Στην δεύτερη έρευνα συμμετείχαν 300 άτομα (Ν=300), έγγαμοι/ ες και άγαμοι/ες. Σκοπός της δεύτερης μελέτης ήταν να διερευνηθεί ποια και σε ποιο βαθμό τα αντιλαμβανόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά μιας προγαμιαίας σχέσης ενθαρρύνουν ή λειτουργούν ανασταλτικά στην απόφαση για γάμο. Αξιοποιήθηκαν ερωτηματολόγια για την μέτρηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της προγαμιαίας και της έγγαμης σχέσης (ικανοποίηση, γενική και εμπεριστατωμένη ισοτιμία, συντροφικότητα – πάθος, λόγοι για τη σύναψη σοβαρού δεσμού). Από την δεύτερη έρευνα προέκυψε ότι η απόφαση για σύναψη γάμου σχετίζεται άμεσα με τα αντιλαμβανόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προγαμιαίας σχέσης αλλά και με συγκεκριμένες συνθήκες (π.χ. απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη, ετοιμότητα για απόκτηση παιδιών κ.α.). Γενικά βάση των αποτελεσμάτων των δύο ερευνών προέκυψε ότι τα άτομα επιλέγουν το γάμο ως το θεσμικό κέλυφος για την δημιουργία οικογένειας αναζητώντας τα εχέγγυα για μια προγαμιαία σχέση ικανή να μακροημερεύσει και να αποτελέσει μακροπρόθεσμα ένα ασφαλές πλαίσιο για την ανατροφή παιδιών.