Νέες μορφές παραγωγής στον ελληνικό κινηματογράφο

Η παρούσα διπλωματική εργασία, «Νέες μορφές παραγωγής στον ελληνικό κινηματογράφο», πραγματεύεται τις αλλαγές που εμφανίστηκαν στον συγκεκριμένο τομέα των Πολιτιστικών Βιομηχανιών της Δημιουργικής Οικονομίας τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, οι οποίες οφείλονται κυρίως σε δύο παράγοντες: τις νέες τεχνολογίες και την οικονομική κρίση. Η έρευνα αποτελεί Μελέτη Περίπτωσης, με πεδίο έρευνας τρεις νέες μορφές κινηματογραφικής παραγωγής: α) Συμπαραγωγή με ξένο βασικό χρηματοδότη, β) Διαδικτυακή μικροχρηματοδότηση (Crowdfunding) και γ) Χρηματοδότηση ολοκληρωμένου έργου (Cinéma de Crise). Η δε προσέγγιση του θέματος εστιάζει στη μεθοδολογία του Ν. Κολοβού (Κινηματογράφος – Η τέχνη της βιομηχανίας) σύμφωνα με την οποία η κινηματογραφική διαδικασία χωρίζεται σε τρία επιμέρους στάδια: παραγωγή (χρηματοδότηση και υλοποίηση), διανομή και εκμετάλλευση.