Ευρωπαϊκή διασυνοριακή πολιτική και ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας (ΕΠΓ): η περίπτωση της Μαύρης θάλασσας (Black Sea Region) και η άσκηση οικονομικής πολιτικής και διπλωματίας στην ευρύτερη περιοχή.

Η οικονομική διπλωματία στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, αποτελεί κινητήριο μοχλό για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη και την ευημερία. Μετά το τέλος του Ψυχρού πολέμου η εξέταση της Οικονομικής Διπλωματίας επικεντρώνεται κυρίως στην οικονομική ασφάλεια και στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Η χρήση εργαλείων της Οικονομικής Διπλωματίας στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής των διεθνών δρώντων είναι ολοένα και πιο συχνή κι έχει ως στόχο την ικανοποίηση των οικονομικών τους συμφερόντων και την αύξηση της επιρροής τους. Πέρα από την ανάπτυξη διμερών οικονομικών σχέσεων, στο πλαίσιο του «Νέου Περιφερισμού», γίνονται διαπραγματεύσεις σύναψης συμφωνιών περιφερειακού χαρακτήρα. Τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στους περιφερειακούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΟΣΕΠ, και η Κίνα ως εξωπεριφερειακός δρών στην περιοχή του Εύξεινου Πόντου, προωθούν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Η παγκοσμιοποίηση των αγορών, η τεχνολογική επανάσταση, η επέκταση του διεθνούς εμπορίου, των Άμεσων Ξένων Επενδύσεων και των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, κάνουν απαραίτητη την οικονομική διάδραση των κρατών της περιοχής του Εύξεινου Πόντου και παράλληλα, αυξάνουν την ανάγκη εξεύρεσης βιώσιμων πολιτικών οικονομικής συνεργασίας και περιφερειακής ολοκλήρωσης, ώστε η περιοχή να καταστεί ανθεκτική απέναντι στο διεθνή ανταγωνισμό και τη διεθνοποίηση των αγορών. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να διερευνήσει το βαθμό στον οποίο πρόσφατες πρωτοβουλίες και πολιτικές της ΕΕ για την προώθηση των συμφερόντων της στην περιοχή και τη διασφάλιση της ασφάλειας στα Ανατολικά σύνορά της, όπως η Συνέργεια για τη Μαύρη Θάλασσα (ΣΜΘ), η Ανατολική Εταιρική Σχέση (ΑΕΣ), η Διασυνορική Συνεργασία και Τομεακές Οικονομικές Πολιτικές, χρησιμοποιούν την «ήπια» ισχύ και οικονομικά κίνητρα για την ανάπτυξη των κρατών της Ανατολικής Γειτονίας, αλλά και πώς ο ΟΣΕΠ ως καλά εδραιωμένος περιφερειακός οργανισμός καλείται να βρει το βηματισμό του ανάμεσα στην επίδραση της ΕΕ και την ορμητικότητα με την οποία η Κίνα έρχεται να καταλάβει ζωτικό χώρο στο κομμάτι της εκμετάλλευσης των εμπορικών δρόμων στην περιοχή.