Προστασία των μειονοτήτων: από τη θεωρία στην πράξη μέσω της θεώρησης και της θεσμικής εφαρμογής των δικαιωμάτων τους

Η προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων αποτελεί στις μέρες μας ένα φλέγον ζήτημα και σύνηθες θέμα ακαδημαϊκής έρευνας από νομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς επιστήμονες. Ωστόσο, η ύπαρξη μειονοτήτων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννοια του κράτους-έθνους και η προστασία των δικαιωμάτων τους αποτελεί προαπαιτούμενο για την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ κρατών και για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης παγκοσμίως. Η εργασία αυτή εξετάζει τις θεωρητικές, κανονιστικές και θεσμικές προσεγγίσεις που έχουν υιοθετηθεί από το διεθνές δίκαιο για την προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Το αντικείμενο είναι ευαίσθητο και πολύπλοκο, γι’ αυτό και ο ρόλος του διεθνούς δικαίου στην αντιμετώπιση αυτής της διαχρονικής πρόκλησης, τόσο σε προληπτικό όσο και σε κατασταλτικό επίπεδο, είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Το διεθνές δίκαιο, βασιζόμενο στις αρχές της μη διάκρισης και ισότητας, έχει αναπτύξει μία σειρά από τεχνικές και μέτρα για την προστασία των μειονοτήτων μέσω της προώθησης του σεβασμού της ετερότητας του ατόμου. Στην παρούσα εργασία, εξετάζεται το εάν η παροχή προστασίας στις μειονότητες μέσω των κανόνων περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι θεμιτή και ακόμα εάν προκύπτουν ορισμένες ασυμμετρίες ή κενά μεταξύ γενικών και ειδικών κανόνων προστασίας οι οποίες εδράζονται είτε σε νομική είτε σε μεθοδολογική/εννοιολογική βάση. Αυτού του είδους οι δυσκολίες και αβεβαιότητες ερευνώνται στην εργασία και καλούν για μία πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση κατά την οποία τα ζητήματα των μειονοτήτων είναι όχι μόνο το αντικείμενο αντιπαραθέσεων μεταξύ θεσμών αλλά επίσης κατανοούνται ως νομικά πεδία έρευνας ικανά να ενισχύσουν και να ενδυναμώσουν το περιεχόμενο του διεθνούς δικαίου ανθρωπίνων δικαιωμάτων.