Χάρτα δικαιωμάτων των ναυτικών: από το διεθνές στο ενωσιακό δίκαιο και την εθνική έννομη τάξη

Την 23η Φεβρουάριου 2006 η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας προέβη στην υιοθέτηση της Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας, 2006, αποκαλούμενη και ως «Χάρτα Δικαιωμάτων των Ναυτικών», με σκοπό τη διαμόρφωση και επιβολή σε παγκόσμιο επίπεδο κοινών ελάχιστων προτύπων για τους όρους και τις συνθήκες εργασίας και διαβίωσης των ναυτικών στα πλοία. Η Σύμβαση τέθηκε διεθνώς σε ισχύ την 20η Αυγούστου 2013 εισάγοντας νέα δεδομένα στον τρόπο λειτουργίας και διαχείρισης των σύγχρονων εμπορικών πλοίων. Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η εξέταση της πορείας της ΣΝΕ, 2006 από την κατάρτιση μέχρι την εφαρμογή της, μέσω της ανάλυσης των διεργασιών που έλαβαν χώρα τόσο σε διεθνές όσο και σε ενωσιακό αλλά και εθνικό επίπεδο, ώστε να εξασφαλιστεί η ενιαία και ομοιόμορφη προστασία των δικαιωμάτων των ναυτικών. Στο ίδιο πλαίσιο και προκειμένου να αναγνωριστεί ο βαθμός επίτευξης των στόχων της Σύμβασης, επιχειρείται μία κριτική προσέγγιση των διατάξεων της, στη βάση βιβλιογραφικής επισκόπησης, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση των διατάξεων αυτών, μέσω της συλλογής εμπειρικών δεδομένων, τόσο από τα μέρη που καλούνται να τις εφαρμόσουν όσο και από τους ίδιους τους ναυτικούς, η προστασία των οποίων αποτελεί το ζητούμενο.