Κοινωνική πολιτική και επιδόματα ελάχιστης κοινωνικής προστασίας: περίπτωση του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης στην Ελλάδα

Οι αρνητικές επιδράσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης (2007-2008) και της παρατεταμένης κρίσης χρέους των χωρών, ιδίως της Ελλάδας, η οποία βρισκόταν σε πλαίσιο αυστηρών μνημονιακών δεσμεύσεων, είχε ως αποτέλεσμα να πληγεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Παράλληλα τα ποσοστά της ανεργίας, της φτώχειας και της υλικής αποστέρησης αυξήθηκαν δραματικά. Από όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι οι κοινωνίες οδηγήθηκαν σε αυξημένες ανάγκες για κοινωνική προστασία και προστασία από τους νέους κοινωνικούς κινδύνους. Στο πλαίσιο της ρητορείας για βελτίωση της αποτελεσματικότητας του συστήματος κοινωνικής προστασίας, είχε ήδη προταθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα η εισαγωγή ή η ενίσχυση πολιτικών ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να παρουσιάσει το πρόγραμμα του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στην Ελλάδα. Το πρώτο κεφάλαιο διερευνά ορισμένα γενικά θέματα κοινωνικής πολιτικής και μελετά τις διαφορετικές μορφές επιδομάτων τουσυστήματος κοινωνικής προστασίας. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει τα χαρακτηριστικά των ελάχιστων επιδομάτων και τους τρεις τύπους ελάχιστων εγγυημένων εισοδημάτων: ο αρνητικός φόρος εισοδήματος, το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και το βασικό εγγυημένο εισόδημα. Στο δεύτερο μέρος της εργασίας παρουσιάζεται η περίπτωση της Ελλάδας. Το τρίτο, λοιπόν, κεφάλαιο μελετά την πορεία προς την θεσμοθέτηση ενός ελάχιστου εισοδήματος στην χώρα. Το τέταρτο κεφάλαιο διερευνά την εφαρμογή του προγράμματος σε τρία στάδια (όπως προέκυψαν από την εφαρμογή). Παρουσιάζονται οι αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν στις φάσεις αυτές, ποσοτικά στοιχεία και αξιολογήσεις. Τέλος, διατυπώνονται τα συμπεράσματα που προέκυψαν από την διερεύνηση του θέματος.