Οι εργασιακές σχέσεις στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στην Ελλάδα: η περίπτωση των εργαζόμενων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο πεδίο της προσφυγικής κρίσης και της διαχείρισης ευάλωτων ομάδων

Η εκδήλωση της σύγχρονης προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα από το 2015 και έπειτα, οδήγησε στη διοχέτευση προς το Ελληνικό κράτος χρηματοδοτήσεων μεγάλου ύψους από υπερεθνικούς και διεθνείς οργανισμούς, προκειμένου να διαχειριστεί ο όγκος των νεοεισερχόμενων ανθρώπων. Το κράτος διατηρώντας την κεντρική εποπτεία, ανέθεσε σε μεγάλο βαθμό την εκτέλεση του έργου της ανακούφισης και παροχής υπηρεσιών προς πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και ευάλωτες ομάδες σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι οποίες κλήθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα να απασχολήσουν ως και τετραψήφιο αριθμό εργαζόμενων, με μία ποικιλία μορφών συμβάσεων και εργασιακών σχέσεων. Η εργασία μελετά την περίπτωση εργαζόμενων σε τέσσερις διαφορετικές οργανώσεις του κλάδου, διερευνώντας τις μορφές εργασιακών σχέσεων και τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν, ενδεχόμενα ζητήματα εργατικής νομοθεσίας, καθώς και τη συνδικαλιστική συμμετοχή των εργαζόμενων. Από τα αποτελέσματα της εργασίας προκύπτει ότι στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις επικρατούν πρωτίστως οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και έργου και στη συνέχεια οι συμβάσεις αορίστου χρόνου. Παράλληλα παρατηρείται διαφοροποίηση στις εργασιακές σχέσεις ανάλογα με τις πηγές χρηματοδότησης, τις ανάγκες των προγραμμάτων, την προέλευση και το τόπο δραστηριότητας της κάθε οργάνωσης, ενώ εντοπίζονται αρκετές παραβιάσεις της εργατικής νομοθεσίας.