Θέατρο χωρίς εισιτήριο. Θέατρο στο βουνό. Ιστορία και μνήμη στα χρόνια της Κατοχής

Η παρούσα έρευνα επεξεργάζεται τη συμβολή του θεάτρου στην Αντίσταση την περίοδο της Κατοχής μέσα από τις διάφορες εκφάνσεις του και την δραστηριότητα του. Επικεντρώνεται κυρίως στα θεατρικά δρώμενα της ηπειρωτικής Ελλάδας, που δημιουργούνται θίασοι και σκηνές που δίνουν παραστάσεις στα χωριά και τις περιοχές που θεωρούνται απελευθερωμένα εδάφη. Εκεί βρίσκονται μονάδες ανταρτών και η δημιουργία θεατρικών σκηνών ως ψυχαγωγική δραστηριότητα αποκτά ποικίλα χαρακτηριστικά, τα οποία εξετάζονται μέσα από την μνήμη και την δραματουργία. Το θέατρο στο βουνό λοιπόν αντιμετωπίζεται από τον ερευνητή ως ιστορικό πεδίο καταγράφοντας την δραστηριότητά του: τα πρόσωπα που αποφασίζουν να το εντάξουν στην καθημερινότητα της ζωής στο βουνό, την δραματουργία, τα αισθήματα που προκαλεί στο κοινό, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, την διασπορά του στις διάφορες τοποθεσίες και τις διάφορες θεατρικές σκηνές και θιάσους, καθώς και τον κοινωνικό του ρόλο. Κάποια από τα ζητήματα που επιχειρούνται να αναπτυχθούν στην έρευνα αφορούν: την μεσοπολεμική κοινωνία και την θεατρική δραστηριότητα ως έκφραση του κράτους, το θέατρο στο βουνό και την πολιτιστική αναγέννηση, μορφές αυτοοργάνωσης και αυτονομίας στα απελευθερωμένα εδάφη, τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν, το βίωμα του θεάτρου ως σύστημα πολιτικής επικοινωνίας, τα στοιχεία των παραστάσεων -δηλαδή η εξέταση της δραματουργίας. Τέλος, τη συγκρότηση της μνήμης τόσο της συλλογικής, όσο και της ατομικής.