Πολιτισμική πολιτική και πολιτικές διώξεις έναντι των ελληνικών διασπορικών κοινοτήτων στα Βαλκάνια και την Τουρκική δημοκρατία

Μέσα από ένα ιστορικό ταξίδι περίπου 100 ετών, από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ου, η παρούσα διατριβή πραγματεύεται το θέμα των πολιτιστικών και πολιτικών διώξεων που φτάνουν στη μορφή της Γενοκτονίας των Ελληνικών δια-σπορικών κοινοτήτων στα Βαλκάνια τόσο κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο και της σύγχρονης Τουρκίας. Αξιοποιώντας το πλούσιο διεθνές αναλυτικό πλαίσιο, προτείνεται μια φρέσκια οπτική του θέματος της γενοκτονίας, δείχνοντας τα υπάρχοντα θεωρητικά κενά και λαμβάνοντας υπ’ όψη τους πιθανούς πολιτικούς περιορισμούς. Ο προτεινόμενος ορισμός της γενοκτονίας προσπαθεί να καλύψει τα θεωρητικά κενά, αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου να διατηρήσει τουλάχιστον την όποια λειτουργική αξία της Σύμβασης της Γενοκτονίας. Η περίπτωση των πολιτιστικών και πολιτικών διώξεων των Ελλήνων υπήρξε ως ένα ενιαίο γεγονός και η μελέτη των επί μέρους στοιχείων δείχνει ότι υπήρξε μία προσχεδιασμένη γενοκτονία σε φάσεις, όπου, τουλάχιστον η πρώτη, μπορεί να τεκμηριωθεί ως γενοκτονία στο πνεύμα και το γράμμα της Σύμβασης Γενοκτονίας. Επί πλέον, προτείνεται ότι η πολιτισμική καταδίωξη της Ελληνικής παροικίας της Κωνσταντινούπολης (χωρίς να παραβλέπονται οι περιπτώσεις φυσικής βίας) αποτελεί την τελευταία φάση και αναπόσπαστο μέρος αυτής (της γενοκτονίας). Τα παραπάνω τεκμηριώνονται πλήρως από τη σχετική ιστορική αναδρομή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη νεότερη Τουρκία, την πλήρη περιγραφή των ελληνικών κοινωνιών και, ιδιαίτερα, αυτής της Πόλης, την ανάλυση των ιδεολογικών ρευμάτων που διαμόρφωσαν την τουρκική κοινωνία και τις κυβερνητικές πολιτικές και τη θεωρητική συζήτηση περί φυσικής και πολιτισμικής γενοκτονίας. Η ένταξη των γεγονότων στο θεωρητικό τους πλαίσιο ανάλυσης βοηθά στο να γίνουν κατανοητά τα κίνητρα, να εξηγηθούν τα γεγονότα και να εκτιμηθούν οι συνέπειές τους.