Η έννοια του ξένου και οι απόβλητοι της μετανεωτερικότητας : μια κριτική προσέγγιση των θέσεων του Zygmunt Bauman πάνω στην ανισότητα, την ετερότητα και τον αποκλεισμό

Η εργασία που ακολουθεί βασίζεται στο έργο του Zygmunt Bauman πάνω στην νεωτερικότητα. Ξεκινώντας από τη διάκριση μεταξύ "σταθερής" και "ρευστής" φάσης της νεωτερικότητας, η οποία αποτελεί το κεντρικό μοτίβο των αναλύσεων του Μπάουμαν, επικεντρώνουμε στην έννοια του ξένου, επιδιώκοντας να διακρίνουμε τους πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς στη βάση των οποίων νοηματοδοτείται και λαμβάνει τις εκάστοτε μορφές της. Στο έργο του Μπάουμαν η φιγούρα του ξένου συμβολίζει κατά κάποιον τρόπο την αμφισημία της νεωτερικής εποχής, καθώς βρίσκεται την ίδια στιγμή τόσο εντός, όσο και εκτός της νεωτερικής κανονικότητας. Στην εργασία αυτή εστιάζουμε στούς όρους αυτής της αμφισημίας και στους τρόπους με τους οποίους το σχήμα του εντός-εκτός αφορά και αντιστοιχεί σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και ομάδες ατόμων. Στη θεώρηση του Μπάουμαν βλέπουμε ότι η έννοια του ξένου αφορά όχι μόνο τον παρία, τον απόβλητο της νεωτερικότητας, αλλά και τον εκλεκτό. Αυτός όμως που σε τελική ανάλυση καταχωρείται και σημασιοδοτείται ως ξένος και ανοίκειος είναι ο πρώτος. Στην μετανεωτερική εποχή γίνεται εμφανές ότι οι ξένοι δεν αφορούν στην εξαίρεση, αλλά στον κανόνα μιας κοινωνίας, στην οποία η ανισότητα παγιώνεται στην κοινή αντίληψη ως φυσικός όρος του ανθρώπινου γίγνεσθαι, ενώ συγχρόνως η ελευθερία και η αυτεξουσιότητα των ανθρώπων περιορίζεται στους όρους της ατομικής δυναμικής. Η εργασία αυτή αφορά ακριβώς στην ανάλυση αυτού του "παραδόξου" της έννοιας του ξένου.