Ζητήματα περιβαλλοντικών αδειοδοτήσεων και αδειοδοτήσεων στον τομέα της ενέργειας

Το πρώτο μέρος της παρούσας εργασίας εστιάζει στην αναλυτική περιγραφή της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων και δραστηριοτήτων με γνώμονα τα βασικά νομοθετήματα στα οποία θεσπίζονται οι κανονιστικές ρυθμίσεις που την διέπουν και πιο συγκεκριμένα τον ν. 1650/1986, τον ν. 3010/2002 και τέλος, τον ν. 4014/2011. Την παράθεση των νομοθετικών διατάξεων πλαισιώνουν πορίσματα και πάγιες θέσεις της νομολογίας του ΣτΕ που διατυπώθηκαν ενόψει των επίδικων διαφορών που ανέκυψαν κατά την εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας και διαμορφώνουν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ερμηνευτικής προσέγγισης των υπό εξέταση διαφορών. Ακολούθως, ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο προστατευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας που εφαρμόζεται στην διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης για έργα και δραστηριότητες σε περιοχές που εντάσσονται στο δίκτυο NATURA 2000 καθώς και στην πολύκροτη υπόθεση της εκτροπής του ποταμού Αχελώου που απασχόλησε εντόνως το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο με την έκδοση μιας σειράς αποφάσεων. Το δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αναφέρεται στην περιβαλλοντική αδειοδότηση έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ένα ιδιαιτέρως επίκαιρο ζήτημα με πολλές προεκτάσεις σε επίπεδο διοικητικό, νομοθετικό και χωροταξικό, το οποίο ρυθμίζεται στην ελληνική έννομη τάξη από τον ν. 3851/2010. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται, μεταξύ άλλων, η σχέση των ΑΠΕ με την αρχή της φέρουσας ικανότητας καθώς και περιπτώσεις εγκατάστασης έργων ΑΠΕ σε περιοχές του Δικτύου NATURA 2000. Στη συνέχεια και με αφορμή την κρίση του ΣτΕ επί ζητημάτων που άπτονται της αδειοδότησης έργων ΑΠΕ και ειδικότερα της αδειοδότησης έργων ΑΠΕ σε δασικές και αναδασωτέες εκτάσεις, παρουσιάζονται σχετικές διατυπώσεις της νομολογίας του Ανωτάτου Ακυρωτικού στις οποίες και καταλήγει, χρησιμοποιώντας ως νομολογιακά εργαλεία την αρχή της αναλογικότητας και την στάθμιση συνταγματικά κατοχυρωμένων έννομων αγαθών όπως η προστασία του περιβάλλοντος και η οικονομική ανάπτυξη. Καταλήγοντας, στα συμπεράσματα της συγκεκριμένης εργασίας δίνεται έμφαση στις συνταγματικές αρχές που θα πρέπει να προτάσσονται κατά την εξέταση των επιμέρους ζητημάτων περιβαλλοντικής αδειοδότησης και στην αναγκαιότητα υπέρβασης των χρονιζουσών γραφειοκρατικών και μη αγκυλώσεων.