Η κατασκευή της επαγγελματικής ταυτότητας και οι διαστάσεις του «καλού» εκπαιδευτικού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα σήμερα

Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά την επαγγελματική ταυτότητα του Έλληνα εκπαιδευτικού της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα, καθώς και τα χαρακτηριστικά και τις διαστάσεις του «καλού» εκπαιδευτικού. Με τη μέθοδο της ποιοτικής έρευνας και βασισμένη στη θεωρία της συμβολικής διαντίδρασης επιχειρεί να αναδείξει τα στοιχεία της επαγγελματικής ταυτότητας που κατασκευάζει ο Έλληνας εκπαιδευτικός, όπως και την οπτική των μαθητών και των εκπαιδευτικών σχετικά με τις διαστάσεις του «καλού» εκπαιδευτικού. Εξερευνώντας θεωρητικές κοινωνιολογικές προσεγγίσεις καταγράφει αρχικά τους ευρύτερους μηχανισμούς και τα στάδια εξέλιξης μιας επαγγελματικής ταυτότητας, για να παρουσιαστούν στη συνέχεια οι ιδιαιτερότητες της επαγγελματικής ταυτότητας του Έλληνα εκπαιδευτικού. Η επαγγελματική ταυτότητα που κατασκευάζει ο Έλληνας εκπαιδευτικός της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στα δημόσια και ιδιωτικά Λύκεια σχετίζεται με την ικανοποίηση από το επάγγελμα, τις πιέσεις που αισθάνεται ότι δέχεται, το φύλο, την ειδικότητα και το είδος του Λύκειου στο οποίο εργάζεται. Παρατηρείται ότι ο ίδιος θεωρεί τον ρόλο του υποβαθμισμένο. Παράλληλα, η παρούσα εργασία επιχειρεί να αναδείξει τα χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα τις διαστάσεις ενός «καλού» εκπαιδευτικού. Η απόπειρα στρέφεται προς δύο κατευθύνσεις. Αρχικά, παρουσιάζεται η οπτική των μαθητών και στη συνέχεια η οπτική των εκπαιδευτικών αναφορικά με τον «καλό» εκπαιδευτικό. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν αναδεικνύουν τα χαρακτηριστικά και τις διαστάσεις του «καλού» Έλληνα εκπαιδευτικού, αναφορικά με την προσωπικότητά του και σε σχέση με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους στην εκπαιδευτική διαδικασία – τους μαθητές, τους γονείς των μαθητών, τους συναδέλφους και τη διεύθυνση των σχολείων. Τελικά, αναδεικνύεται ότι ο Έλληνας εκπαιδευτικός της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έχει μία πολύπλευρη και πολυδιάστατη ταυτότητα, που σχετίζεται με τις απαιτήσεις, τις ελπίδες και τις προσδοκίες για το ρόλο του, που εκφράζονται όχι μόνο από τις εμπλεκόμενες στην εκπαιδευτική διαδικασία πλευρές, αλλά και από τον ίδιο για τον εαυτό του.