Ζητήματα διαχείρισης των αρχαιολογικών μουσείων στην Ελλάδα: ιδιαιτερότητες, παραδείγματα, προοπτικές

Τα αρχαιολογικά μουσεία στην Ελλάδα συνδέονται άρρηκτα με την ιστορική της πορεία. Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα σχεδόν τριπλασιάστηκαν σε αριθμό, ενώ παράλληλα συνέχισαν να αποτελούν στην πλειονότητά τους κομμάτι του κρατικού μηχανισμού. Στην παρούσα εργασία, χρησιμοποιώντας ως παραδείγματα επτά αρχαιολογικά μουσεία της πρωτεύουσας, της συμπρωτεύουσας και της περιφέρειας, θα επιχειρήσω να αποδείξω ότι, σε αντίθεση με τα μουσεία του εξωτερικού, η μουσειακή διαχείριση δεν εφαρμόζεται ως δημόσια πρακτική στα ελληνικά αρχαιολογικά μουσεία. Αντίθετα, η εφαρμογή της εξαρτάται από τον εκάστοτε διευθυντή του μουσείου ή της Εφορείας Αρχαιοτήτων στην οποία αυτό υπάγεται. Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά αρχαιολογικά μουσεία στη λειτουργία τους την παρούσα χρονική στιγμή αφορούν στην έλλειψη οικονομικών πόρων και στην υποστελέχωση, ενώ το ίδιο το θεσμικό τους καθεστώς τα αποτρέπει να προσαρμοστούν στις αλλαγές. Η δική μου πρόταση συνοψίζεται σε ένα διαχειριστικό μοντέλο, που θα έχει σαν αφετηρία το κράτος, αλλά θα εκμεταλλεύεται δημιουργικά, μέσω ενός συνεχούς δημόσιου διαλόγου, όλους τους φορείς, δημόσιους, ιδιωτικούς και την κοινωνία των πολιτών για την οποία προορίζονται τα μουσεία.