Οι σπουδές του χορού στην Ελλάδα σήμερα: προβλήματα και προοπτικές

Το θέμα της διπλωματικής εργασίας είναι «Οι σπουδές του χορού στην Ελλάδα σήμερα: προβλήματα και προοπτικές» και έχει ως στόχο να καταδείξει την περιθωριοποιημένη και υποβαθμισμένη θέση του χορού και των σπουδών του στην Ελλάδα του 2017, αλλά και ποια είναι τα πιθανά μέτρα που πρέπει να ληφθούν ώστε να αναβαθμιστούν οι σπουδές του χορού, και συνεπώς ο ίδιος ο χορός σαν τέχνη, στη νοοτροπία του σύγχρονου Έλληνα. Πρόκειται για μια επιτόπια έρευνα, η οποία διενεργήθηκε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της συμμετοχικής παρατήρησης και με τη χρήση ημι- δομημένων συνεντεύξεων, πάνω σε δείγμα 20 φοιτητριών χορού σε Ανώτερες Επαγγελματικές Σχολές Χορού του Υπουργείου Πολιτισμού, ηλικίας 19-25 ετών. Η επιτόπια έρευνα επιχειρεί να απαντήσει σε ρωτήματα όπως: Γιατί ο χορός συνεχίζει να αποκλείεται από τη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση; Γιατί δεν μπορεί να αποτελεί συνέχεια του σχολείου η ενασχόληση με την τέχνη του χορού; Γιατί είναι ανάξιο κάποιος να ασχολείται με μια τέχνη; Η εργασία χωρίζεται σε δύο κύρια μέρη: το πρώτο πραγματεύεται θεωρητικές προσεγγίσεις για τον χορό και τις σπουδές του και πιο συγκεκριμένα, το πρώτο κεφάλαιο ερευνά τι είναι ο χορός, πώς παρουσιάζεται ο χορός ως τέχνη και ποιο είναι το εργαλείο του χορευτή, δηλαδή το σώμα του. Το δεύτερο κεφάλαιο ασχολείται με τις μελέτες που έχουν γίνει γύρω από τον χορό, δηλαδή κοινωνικές μελέτες, τη θέση του χορού μέσα στην κοινωνία και κοινωνιολογικές προσεγγίσεις γύρω από το θέμα αυτό. Στο τρίτο κεφάλαιο του πρώτου μέρους παρουσιάζεται η ελληνική πραγματικότητα που αφορά τις σπουδές του χορού, έτσι όπως ξεκίνησε από την Ισιδώρα Ντάνκαν, συνεχίστηκε με τις προσπάθειες της Εύας Πάλμερ- Σικελιανού και καθιερώθηκε με τη Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης της Κούλας Πράτσικα. Επίσης, σε αυτό το κεφάλαιο παρατίθεται τι συμβαίνει σήμερα με τις Επαγγελματικές Σχολές Χορού, πώς αυτές λειτουργούν και ποιο είναι το αναλυτικό πρόγραμμα σπουδών. Το δεύτερο μέρος της εργασίας αφορά την επιτόπια έρευνα. Στο πρώτο κεφάλαιο δίνονται πληροφορίες για την μέθοδο που ακολουθήθηκε και πώς αυτή πραγματοποιήθηκε. Στο δεύτερο κεφάλαιο του δεύτερου μέρους παρουσιάζεται η κατηγοριοποίηση του ερευνητικού υλικού, έτσι όπως προέκυψε από τη συλλογή των δεδομένων, αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις και σχολιασμός των πορισμάτων. Στο τέλος της εργασίας γίνεται μια ανακεφαλαίωση όσων παρατέθηκαν, τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την έρευνα και μερικά ερωτήματα για περαιτέρω σκέψη. Πριν την παράθεση της βιβλιογραφίας υπάρχουν δύο παραρτήματα, το ένα με φωτογραφίες σημαντικών προσωπικοτήτων του χορού που αναφέρονται στην εργασία και το δεύτερον με το Προεδρικό Διάταγμα 372/83, που ορίζει τον τρόπο λειτουργίας των Επαγγελματικών Σχολών Χορού.