Η ψηφιακή κυριαρχία ως μέσο στρατηγικής επιρροής της Κίνας

Η παρούσα διπλωματική εργασία, με κεντρικό αναλυτικό άξονα την έννοια της κυβερνοκυριαρχίας, εξετάζει την Κίνα ως δρώντα με ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση προτύπων ψηφιακής διακυβέρνησης στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς και μέσω ποιων μηχανισμών η Κίνα επιχειρεί να εξωτερικεύσει το μοντέλο κυβερνοκυριαρχίας στη Νοτιοανατολική Ασία, καθώς και με ποιον τρόπο η προώθηση αυτή συμβάλλει στη διαμόρφωση συνθηκών τεχνολογικής ηγεμονίας. Μεθοδολογικά η έρευνα βασίζεται σε ποιοτική ανάλυση πρωτογενών και δευτερογενών πηγών και ερμηνευτική μελέτη περίπτωσης, καλύπτοντας το υπάρχον βιβλιογραφικό κενό αναφορικά με την εξέταση της Νοτιοανατολικής Ασίας ως πεδίου εξαγωγής του κινεζικού αφηγήματος. Τα ευρήματα καταδεικνύουν αφενός, ότι η κινεζική κυβερνοκυριαρχία δεν συνιστά αποσπασματική πολιτική επιλογή, αλλά συνεκτικό μοντέλο ψηφιακής διακυβέρνησης εδραιωμένο σε ιστορικές εμπειρίες, που λειτουργεί ως εργαλείο εσωτερικής αναδιάρθρωσης και ως πρότυπο για διεθνή προώθηση. Αφετέρου, μέσω του συνδυασμού θεσμικών πρωτοβουλιών, τεχνολογικών επενδύσεων και προγραμμάτων εκπαίδευσης προσαρμοσμένων στο περιφερειακό πλαίσιο, το Πεκίνο προωθεί έμμεσα την κρατοκεντρική προσέγγιση για τον κυβερνοχώρο, δημιουργώντας παράλληλα συνθήκες μακροπρόθεσμης τεχνολογικής εξάρτησης. Η χαρτογράφηση των τάσεων κανονιστικής σύγκλισης στο περιφερειακό πλαίσιο, της κινεζικής τεχνολογικής διείσδυσης και της ισχυρής αμερικανικής παρουσίας απαντά στο κεντρικό ερώτημα τοποθετώντας την κινεζική παρουσία στο καθεστώς της ισχυρής επιρροής, με δυναμικές εξέλιξης σε τεχνολογική ηγεμονία. Η εργασία αναδεικνύει τον κυβερνοχώρο σε κρίσιμο πεδίο ανταγωνισμού προτύπων στη σύγχρονη διεθνή πολιτική και ανοίγει τον δρόμο για μελλοντική έρευνα πάνω σε συγκριτικές μελέτες επιμέρους κρατών της περιοχής και σε αναλύσεις αναφορικά με την μακροπρόθεσμη εξέλιξη των κανονιστικών εξαρτήσεων.