Η θεμελίωση του έννομου συμφέοντος για την πρόσβαση στις ακυρωτικές περιβαλλοντικές διαφορές: η περίπτωση των ΜΚΟ.

Στην εργασία εξετάζεται το νομοθετικό πλαίσιο κατά την πρόσβαση στις περιβαλλοντικές ακυρωτικές διαφορές μέσα από την προσέγγιση (α) της Σύμβασης του Άαρχους και των Ευρωπαϊκών Οδηγιών που την ενσωμάτωσαν ή επηρεάσθηκαν από αυτή, όπως ενσωματώθηκαν στην ελληνική έννομη τάξη, (β) της έννοιας του ουσιαστικού και του διαδικαστικού δικαιώματος σε ένα υγιές περιβάλλον σε διεθνές, ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, (γ) της συμβολής της δράσης των περιβαλλοντικών ΜΚΟ για την προάσπιση των περιβαλλοντικών αγαθών, (δ) της θεμελίωσης του εννόμου συμφέροντος των ΜΚΟ κατά την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, σύμφωνα με τη Σύμβαση του Άαρχους, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τη νομολογία του ΔΕΕ και (ε) της ανάλυσης της έννοιας του εννόμου συμφέροντος ως προϋπόθεσης της ακυρωτικής δίκης στην Ελλάδα και της διεύρυνσής του στην περίπτωση των περιβαλλοντικών ΜΚΟ και άλλων ενώσεων προσώπων με καταστατικό σκοπό την προστασία του περιβάλλοντος, όπως διαμορφώθηκε από τη νομολογία του ΣτΕ.