Πρόσβαση και παροχή υπηρεσιών κοινωνικής προστασίας σε μετανάστες και μετανάστριες στην Ελλάδα

Η παρούσα εργασία εστιάζει στα ζητήματα πρόσβασης των μεταναστών και μεταναστριών στις υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας στην Ελλάδα. Το μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό στην προσπάθεια του να αποκτήσει πρόσβαση σε υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας έχει να αντιμετωπίσει τεράστια εμπόδια που σχετίζονται καταρχήν με τη φύση των εργασιών χαμηλού κύρους στις οποίες εγκλωβίζονται. Κύριο χαρακτηριστικό αυτών των εργασιών είναι η απουσία ενσήμων. Το πρόβλημα αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις στην περίπτωση των μεταναστριών. Πέραν αυτών των προβλημάτων ο μεταναστευτικός πληθυσμός έχει να αντιμετωπίσει τις άτυπες πρακτικές ταξινόμησης των υπαλλήλων των φορέων κοινωνικής προστασίας. Οι υπάλληλοι ασκούν μεταναστευτικό έλεγχο κατηγοριοποιώντας τους μετανάστες ανάλογα με τη δυνατότητα τους να ανταποκριθούν στις ανάγκες της Ελληνικής οικονομίας. Οι εμπειρικές έρευνες μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως οι υπάλληλοι διαχωρίζουν Έλληνες και αλλοδαπούς χρήστες και αξιολογούν την κάθε περίπτωση αλλοδαπού με βάση προσωπικές κρίσεις, γεγονός που ακυρώνει την καθολική πρόσβαση όλων των πολιτών στο σύστημα κοινωνικών παροχών. Μελλοντικές έρευνες θα μπορούσαν να εξετάσουν πιθανές διαφοροποιήσεις της πρόσβασης των μεταναστών στις προνοιακές παροχές σε Ελλάδα και Ευρώπη αλλά και διαφοροποιήσεις στις ταξινομήσεις που ασκούν οι υπάλληλοι αστικών και αγροτικών περιοχών. Η μεθοδολογία που ακολουθείται στην εργασία περιλαμβάνει βιβλιογραφική διερεύνηση και συνεντεύξεις με υπαλλήλους του ΙΚΑ, του ΟΑΕΔ και διοικητικο-οικονομικούς υπαλλήλους σε δημόσια νοσοκομεία.