Το ταξίδι: η βιωμένη εμπειρία ως μέσο συγκρότησης του υποκειμένου

Αντικείμενο μελέτης της παρούσας διδακτορικής διατριβής αποτελεί μια ομάδα Ελλήνων που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για τουρισμό, τουλάχιστον μια φορά το χρόνο. Στόχος της είναι να αναδείξει την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσουν οι άνθρωποι που ταξιδεύουν με το ταξίδι, σχέση την οποία αξιολογούν ως κομβική στη διαδικασία συγκρότησης της ταυτότητάς τους. Μέσα από συμμετοχική έρευνα και ημιδομημένες συνεντεύξεις, η έρευνα στοχεύει στη διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους βιώνεται το ταξίδι, αλλά και του τρόπου με τον οποίο αυτό γίνεται αντιληπτό αναστοχαστικά στην επιστροφή. Πώς, δηλαδή, η εμπειρία του ταξιδιού μετατρέπεται σε αντικείμενο αφήγησης και παρουσίασης σε σημαντικούς και μη σημαντικούς Άλλους. Η εθνογραφική αυτή μελέτη, υιοθετώντας ορισμένες από τις βασικές υποθέσεις του υπαρξισμού, αντλεί από τις θεωρητικές αναζητήσεις πεδίων, όπως η Ανθρωπολογία του Τουρισμού, η Ανθρωπολογία της Εμπειρίας, η μελέτη της κατανάλωσης και του υλικού πολιτισμού.