Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το περιβάλλον και βιοηθική: η περίπτωση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών

Εδώ και τρεις δεκαετίες η ΕΕ εξελίσσει μια πολιτική η οποία έχει ως κεντρικό στόχο την προστασία, τη διατήρηση και τη βελτίωση του περιβάλλοντος. Θέτοντας ένα αυστηρό πλαίσιο κανόνων η ΕΕ δεν περιορίζεται μόνο στην επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων στο εσωτερικό της αλλά ηγείται και της παγκόσμιας προσπάθειας να επιλυθούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα και να περιοριστεί η αλλαγή του κλίματος. Στην προσπάθεια αυτή η βιοηθική έρχεται να θέσει καίρια διλήμματα σχετικά με τον σεβασμό του περιβάλλοντος και τα όρια της αλόγιστης χρήσης του εξετάζοντας το ζήτημα της σχέσης ανθρώπου και φύσης ως μια υποχρέωση του πρώτου προς τη δεύτερη η οποία δεν εδράζεται σε νομικούς αλλά σε ηθικούς κανόνες. Απτό παράδειγμα της προσπάθειας απόκτησης μιας περιβαλλοντικής ηθικής αποτελούν οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί (ΓΤΟ) οι οποίοι αποτελούν απόρροια της εξελικτικής διαδικασίας που έχει υιοθετηθεί για την παραγωγή προϊόντων χωρίς να έχουν ελεγχθεί επιστημονικά με βεβαιότητα οι αβέβαιες μακροχρόνιες συνέπειες για το περιβάλλον και για την υγεία του ανθρώπου. Οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί αποτελούν ένα πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια ηθική η οποία θεωρεί ότι η παραγωγή φθηνών και ανθεκτικών προϊόντων εν μέσω κλιματικών αλλαγών θα διασφαλίσει το δικαίωμα διατροφής ενός ολοένα αυξανόμενου παγκόσμιου πληθυσμού και μιας ηθικής η οποία εκτιμά ότι όσο δεν αποδεικνύονται επιστημονικά οι συνέπειες της μακροχρόνιας καλλιέργειας για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία θα πρέπει να αποφεύγεται οποιαδήποτε έκθεση ακόμα και σε έναν πιθανό κίνδυνο.