Η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη: η αρχιτεκτονική, τα σφάλματα, οι παρούσες συνθήκες και οι μελλοντικές προοπτικές: η περίπτωση της Ελλάδας

Η παρούσα εργασία στόχο έχει να αναλύσει την υφιστάμενη δυσλειτουργία και ανεπάρκεια της θεσμικής υποδομής της ευρωζώνης να ανταποκριθεί στις πιέσεις της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξέσπασε το 2008 εγείροντας ιδιαίτερο προβληματισμό στη διεθνή κοινότητα για το «τί μέλλει γενέσθαι» αναφορικά με ποικίλες παθογένειες του θεσμού φθάνοντας ακόμα και στην αμφισβήτηση της δυνατότητας βιωσιμότητάς του. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά τη δομή της, η εργασία ξεκινάει την έρευνα με πυλώνα το ιστορικό πλαίσιο της διαδικασίας ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, το εισαγωγικό πλάνο και τις βάσεις της ΕΕ και της ΟΝΕ, ώστε εισερχόμενη στις απαρχές του μοντέλου να εντοπίσει τόσο τα γερά όσο και τα τρωτά του σημεία τα οποία και προκάλεσαν ή δεν απέτρεψαν τις μετέπειτα συνέπειες. Εν συνεχεία, εστιάζει σε όλους τους οικονομικούς δείκτες της ελληνικής οικονομίες-κάθε ένα ξεχωριστά- πριν την είσοδο της Ελλάδας στο ενιαίο νόμισμα , με σκοπό να αποτυπώσει την εικόνα των δημοσιονομικών μεγεθών της. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να φανερώσει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες που είχε ως αυτοτελής οντότητα, αν πληρούσε τις προδιαγραφές για την είσοδό της στην ευρωζώνη και εάν ευνοήθηκε ή όχι από την προσχώρησή της στην Ένωση. Ακολούθως, επιχειρείται να καταδειχθεί πού έγκειται η ασυμμετρία πάνω στην οποία χτίστηκε το ευρώ καθώς και η απουσία των μηχανισμών αντιμετώπισης της ασυμμετρίας αυτής προκαλώντας τη χάραξη μια άτυπης πλην όμως υπάρχουσας διαχωριστικής γραμμής ,μιας νέας διαιρετικής τομής για την Ευρώπη, μεταξύ των βόρειων και των νότιων κρατών προξενώντας την πόλωση κέντρου και περιφέρειας. Παράλληλα, η συνεισφορά της εργασίας αντικατοπτρίζεται στα χρήσιμα συμπεράσματα που διεξαγάγει σχετικά με την οικονομική κρίση σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο καταδεικνύοντας την αλληλεξάρτηση και τη συσχέτιση του προβλήματος τόσο με λανθάνοντες εγχώριους χειρισμούς όσο και με την προβληματική αρχιτεκτονική σχεδίασης του θεσμού. Εν κατακλείδι, επιχειρείται μια προσπάθεια διατύπωσης εναλλακτικών πολιτικών και οικονομικών προτάσεων με στόχο μια συγκριτική περιδιάβαση ανάμεσα στην μακροημέρευση και την υγιή λειτουργία του ευρωπαϊκού οικονομικού συστήματος, στο ενδεχόμενο εξόδου ενός ή περισσοτέρων κρατών από την ένωση σκιαγραφώντας τα δεδομένα της επόμενης μέρας τόσο για τα εξελθόντα κράτη όσο και για την ίδια την ένωση και τέλος την πιθανότητα αποδόμησης της ένωσης.