Οι σύγχρονες προκλήσεις της Πολιτικής Συνοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η περίπτωση του νέου μέσου ανάκαμψης "NextGenerationEu" και η σημασία του για την Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση κλήθηκε να αντιμετωπίσει την τελευταία δεκαπενταετία μια σειρά απειλητικών κρίσεων για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, όντας σε μεγάλο βαθμό θεσμικά απροετοίμαστη. Η Ένωση είχε να διαχειριστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα την ευρωπαϊκή οικονομική κρίση της Ευρωζώνης, την πρωτοφανή αποχώρηση ενός κράτους μέλους και την τρέχουσα κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού. Μπορεί σε πολλές των περιπτώσεων η ευρωπαϊκή πολιτική διακυβέρνησης να μην κατάφερε να επιλύσει όλες τις προκλήσεις, προσπάθησε ωστόσο, να αναπτύξει ένα δίκτυο διαδικασιών, με στόχο την δημιουργία μιας κοινής γραμμής αντιμετώπισης, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, περιορίζοντας ταυτόχρονα όσο το δυνατόν περισσότερο τις επικείμενες επιπτώσεις. Στην προσπάθεια διαχείρισης των διάφορων κρίσεων, αναπτύχθηκαν νέοι μηχανισμοί και εργαλεία αντιμετώπισης τους, ενώ σημειώθηκαν και σημαντικές μεταρρυθμίσεις των ευρωπαϊκών θεσμών. Η Πολιτική Συνοχής των περιφερειακών ανισοτήτων και της αλληλεγγύης αντικαθίσταται από μια Πολιτική εστιασμένη στην ανταγωνιστικότητα, την καινοτομία, την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση της Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται τις σύγχρονες προκλήσεις της πολιτικής συνοχής παρουσιάζοντας συγκριτικά την παραδοσιακή χρηματοδοτική της στήριξη μέσω του Εταιρικού Συμφώνου Περιφερειακής Ανάπτυξης 2021-2027, καθώς και το καινοτόμο μέσο αντιμετώπισης της κρίσης της πανδημίας, NextGenerationEu, το οποίο έχει διαφορετική διάρθρωση και στόχευση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και στη συμβολή του στην αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης της πανδημίας, αλλά και εν γένει στην ανάκαμψη της Ε.Ε.