Το ιστορικό νόημα της κρίσης της Ψυχολογίας

Στο κείμενο αυτό ο Lev Vygotsky αναλύει τη βαθιά μεθοδολογική κρίση της ψυχολογίας στις αρχές του 20ού αιώνα, η οποία εκδηλώνεται μέσα από τον κατακερματισμό της σε ανταγωνιστικά συστήματα – ενδοσκοπική ψυχολογία, ψυχανάλυση, συμπεριφορισμό, ρεφλεξολογία και Gestalt. Υποστηρίζει ότι κάθε σχολή αντιμετωπίζει ένα περιορισμένο σύνολο φαινομένων ως εξηγητική αρχή για την ολότητα της ψυχικής ζωής, με συνέπεια να παράγονται «παράλληλες επιστήμες» με διαφορετικά γεγονότα, έννοιες και νόμους. Η κρίση, κατά τον Βιγκότσκι, δεν είναι απλώς φιλοσοφική αλλά ιστορική και κοινωνική, και καθιστά αναγκαία μια νέα γενική ψυχολογία που θα ενοποιεί τις πειθαρχίες μέσω επιστημονικών εξηγήσεων ανώτερου επιπέδου, συνδέοντας την ψυχική πραγματικότητα με την ιστορική και κοινωνική της διάσταση.