Παγκοσμιοποίηση, νεοφιλελευθερισμός και κρίση: επιδράσεις στο δημοκρατικό κεκτημένο

Αντικείμενο της διατριβής αποτελούν οι επιδράσεις της διαδικασίας της οικονομικής παγκοσμιοποίησης από τη δεκαετία του 1980 και έπειτα, και ιδιαίτερα των πολιτικών της διαστάσεων, καθώς και οι επιδράσεις της οικονομικής και πολιτικής κρίσης που ακολούθησε από το 2007 και μετά, στο σύγχρονο δημοκρατικό κεκτημένο. Το κεντρικό σημείο ενδιαφέροντος είναι το σύγχρονο δημοκρατικό κράτος και οι επιδράσεις που αυτό επιδέχεται στο προαναφερθέν πλαίσιο. Ο κύριος προβληματισμός έγκειται στο κατά πόσο οι μεταβολές των οποίων διέρχεται το δημοκρατικό κράτος υπονομεύουν το σύγχρονο δημοκρατικό κεκτημένο. Διερευνώνται, συγκεκριμένα, οι τάσεις αλλοίωσης του σύγχρονου δημοκρατικού κεκτημένου και η εξέλιξη της κρίσης σε γενικευμένη κρίση πολιτικής και κρίση δημοκρατίας. Η ανάλυση για τη φιλελεύθερη ή αστική δημοκρατία ξεκινά από την αναγνώριση των δύο διαφορετικών παραδόσεων της, αυτών του φιλελευθερισμού και της δημοκρατίας. Μελετάται η συγκρουσιακή συμβίωση των δύο αυτών διαφορετικών συλλογισμών. Στη διατριβή ακολουθείται η θεωρητική προσέγγιση της δημοκρατίας ως ένα κεκτημένο των σύγχρονων κοινωνιών ή ένα κεκτημένο αυτού που ονομάζουμε σύγχρονο αστικό πολιτισμό, μια προσέγγιση που επιτρέπει την κατανόησης του διττού χαρακτήρα της φιλελεύθερης δημοκρατίας αλλά και των οπισθοδρομήσεων που μπορούν να υποστούν οι δημοκρατικές λειτουργίες του σύγχρονου κράτους και τα δημοκρατικά δικαιώματα, υπό συγκεκριμένες συνθήκες και προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται επιπρόσθετα ότι ο γενικευμένος χαρακτήρας που λαμβάνει η κρίση σε πολλές κοινωνίες γεννά τις προϋποθέσεις αυταρχικών φαινομένων.