Η ανατολική εταιρική σχέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης: η περίπτωση της Γεωργίας

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την παρουσίαση και την ανάλυση της Ανατολικής Εταιρικής Σχέσης (ΑΕΣ) τόσο σε θεωρητικό όσο και σε εμπειρικό επίπεδο, δεδομένου ότι εξετάζει τις σχέσεις ανάμεσα στην ΕΕ και στην Γεωργία στο πλαίσιο αυτής. Η εργασία διαρθρώνεται ως ακολούθως: παρουσιάζεται, αρχικά, η δράση της ΕΕ σύμφωνα με το κατά Manners «κανονιστικό μοντέλο» και παράλληλα, μελετάται η δράση της με όρους πολιτικής αιρεσιμότητας. Έπειτα, γίνεται διερεύνηση του κατά πόσο η δράση της ΕΕ στο πλαίσιο της ΑΕΣ πραγματώνει τις παραπάνω διατυπώσεις. Επιχειρείται, στη συνέχεια, μια συγκριτική παρουσίαση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ), καθώς και ανάδειξη των μειονεκτημάτων της, μέσω των οποίων προσφέρεται η ευκαιρία για αξιολόγηση και αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της ΑΕΣ. Τη θεωρητική παρουσίαση της πρωτοβουλίας ακολουθεί η ανάπτυξη των σχέσεων σε διμερές επίπεδο μεταξύ ΕΕ και Γεωργίας. Σε πρώτο χρόνο, αναλύεται το ιστορικό των σχέσεων, προβάλλοντας, ταυτόχρονα, τους λόγους που ερμηνεύουν το ενδιαφέρον της ΕΕ για την Γεωργία αλλά και την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου, εν γένει. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται διεξοδικά η Συμφωνία Σύνδεσης που συνδέει τα δύο μέρη. Σκόπιμο κρίνεται να αποτυπωθεί η στάση της Ένωσης απέναντι στο ζήτημα της επίλυσης των συγκρούσεων, το οποίο συμβάλλει σε αποτίμηση της ΑΕΣ. Το μέλλον και οι προοπτικές της ΑΕΣ εξαρτώνται από το βαθμό στον οποίο η πρωτοβουλία συναντά και ικανοποιεί τις προσδοκίες των μερών.