Στρατηγικές και ιστορικές βάσεις της συνεργασίας Ελλάδας-Ισραήλ

Ελλάδα και Ισραήλ αποτελούν δύο από τους ιστορικότερους λαούς της περιοχής των οποίων η ιστορική και πολιτισμική διαδρομή αποτελεί παράδειγμα πολιτισμικής διάδρασης η οποία όχι μόνο αποτυπώθηκε έντονα στους ίδιους αλλά και συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του δυτικού πολιτισμού. Τα κοινά βιώματα των δύο λαών καλλιέργησαν ιστορική μνήμη με χαρακτηριστικά, όπως την επιφυλακτικότητα, την ανασφάλεια, αλλά και την ανάγκη για αυτοδυναμία και αυτάρκεια καθώς και τον σεβασμό σε φίλους και συμμάχους. Τα όποια ιδεολογήματα και προκαταλήψεις, που κατά καιρούς έχουν εκδηλωθεί, δεν υποκρύπτουν αντισημιτικά ή ανθελληνικά αισθήματα και βαθιά ριζωμένες διαφορές, αλλά υπήρξαν μάλλον απόρροια πολιτικών συγκυριών και επαγγελματικών ανταγωνισμών. Στις μέρες μας, τα δυο κράτη καλούνται να αντιμετωπίσουν τις απειλές και προκλήσεις που προκύπτουν από το άναρχο διεθνές σύστημα και το ρευστό και ασταθές περιφερειακό σύστημα, στο οποίο ε-ντάσσονται, με σημαντικότερη απειλή αυτήν που απευθύνεται κατά της ίδιας της επιβίωσής τους. Προσεγγίζοντας το ζήτημα στη βάση του νεοκλασικού ρεαλισμού, oι συντελούμενες γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις στην περιοχή επιβάλλουν την εξισορρόπηση, εσωτερική και εξωτερική, ως την μοναδική επιλογή για όσα κράτη θέλουν να επιβιώσουν, χωρίς να συρρικνωθούν, δημιουργώντας ευκαιρίες συνεργασίας για την επίτευξη των εθνικών τους συμφερόντων. Σε αυτό το πλαίσιο, η μεθοδευμένη, σταθερή και ειλικρινή συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ, με την αξιοποίηση και των δυνατοτήτων του Ελληνικού και Εβραϊκού λόμπι, δύναται να επιδιώξει και να συμβάλει στην ισχυροποίηση της οικονομίας τους, στην αποδόμηση και ανάσχεση της ηγεμονικής και αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, στην αποτροπή απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν και την Τουρκία, στην δημιουργία κοινής αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής ομπρέλας και στην προώθηση των ενεργειακών τους συμφερόντων. Η Ελλάδα, διαθέτοντας αδιαμφισβήτητα ιστορικά διαπιστευτήρια, μπορεί να βελτιώσει τους διαύλους επικοινωνίας του Ισραήλ με τον αραβομουσουλμανικό κόσμο, να αποτελέσει έναν κοινά αποδεκτό διαμεσολαβητή για το Παλαιστινιακό και μέσω της συμμετοχής της σε διεθνείς οργανισμούς να συμβάλλει στην προώθηση και υποστήριξη των θέσεων του. Επίσης, η δυνατότητα κοινής αμυντικής βιομηχανικής στρατηγικής σε συνδυασμό με την εμβάθυνση της στρατιωτικής τους συνεργασίας μπορούν να διαμορφώσουν τεράστιες δυνατότητες και προοπτικές για τις δύο χώρες, τόσο σε οικονομικό, όσο και σε στρατηγικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας το επιθυμητό στρατηγικό βάθος για το Ισραήλ. Αναμφισβήτητα, η γεωγραφία της Ελλάδας παρέχει στο Ισραήλ, γέφυρα με την Ευρώπη και έναν εμπορικό δρόμο για την προώθηση των ενεργειακών και λοιπών προϊόντων και αγαθών που παράγει, που σε συνδυασμό με την ισχυρή ελληνική ναυτιλία μπο-ρούν να εξασφαλίσουν τον συνεχή εφοδιασμό του. Εν κατακλείδι, η Ελλάδα και το Ισραήλ μπορούν να αξιοποιήσουν τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά πλεονεκτήματά τους, στη βάση του κοινού οφέλους, στηριζόμενοι στο κοινό ιστορικό, αξιακό και πολιτισμικό τους υπόβαθρο αλλά και στην διαφορετικότητά τους που γόνιμα τα αλληλοσυμπληρώνει, προκειμένου να ενισχύσουν αμοιβαία την ισχύ τους.