Η συνεργασία των φορολογικών αρχών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: το πρόγραμμα Fiscalis

Η δυνατότητα επιλογής της φορολογικής πολιτικής από την κρατική εξουσία αποτελεί θεμελιώδες κυριαρχικό της δικαίωμα. Η οικονομική και κοινωνική λειτουργία των κρατών είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ασκούμενη φορολογική πολιτική. Εξαιτίας του γεγονότος αυτού, τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν επιθυμούν να απολέσουν τη φορολογική τους κυριαρχία. Ωστόσο, προκειμένου να λειτουργήσει ομαλά η εσωτερική αγορά στον ενωσιακό χώρο, έχουν δοθεί κάποιες φορολογικές αρμοδιότητες στα όργανα της ΕΕ. Τα αρμόδια όργανα της Ένωσης έχουν τη δυνατότητα να εκδίδουν κανόνες παράγωγου δικαίου, κυρίως για θέματα έμμεσης φορολογίας. Παρόλο που η φορολογική κυριαρχία των κρατών μελών έχει διαβρωθεί ως ένα βαθμό, η εναρμόνιση της νομοθεσίας σε θέματα φορολογίας δεν έχει ολοκληρωθεί στον ενωσιακό χώρο. Ως λύση για την αντιμετώπιση του μικρού βαθμού εναρμόνισης της σχετικής νομοθεσίας προκρίνεται η συνεργασία μεταξύ των φορολογικών αρχών των κρατών μελών. Η συνεργασία αυτή έχει ως στόχο να αποφθεχθούν τα φαινόμενα της διπλής φορολόγησης, της φοροαποφυγής και της φοροδιαφυγής, καθώς και του φορολογικού ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών. Στο πλαίσιο αυτό έχουν εκδοθεί διάφορες νομοθετικές πράξεις για την ενίσχυση της συνεργασίας των φορολογικών αρχών των κρατών μελών της ΕΕ. Επιπροσθέτως, στην κατεύθυνση αυτή κινούνται και διάφορες δράσεις της ΕΕ, όπως τα προγράμματα Fiscalis. Μέχρι σήμερα, δεν έχει επιτευχθεί η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου συνεργασίας των φορολογικών αρχών, ώστε να λειτουργούν σαν μία ενιαία φορολογική αρχή της ΕΕ, παρότι έχουν γίνει πολλές προσπάθειες. Οι προσπάθειες που καταβάλλονται μέσω των προγραμμάτων Fiscalis είναι απαραίτητο να ενισχυθούν και να συνεχιστούν. Χωρίς, όμως, την παράλληλη εναρμόνιση της φορολογικής νομοθεσίας μεταξύ των κρατών μελών οι προσπάθειες αυτές έχουν ένα περιορισμένο εύρος επιτυχίας.