Αξιολόγηση δημοσίων υπαλλήλων του στενού και ευρύτερου τομέα μέσω εκσυγχρονισμού της διοίκησης και ο ρόλος του ΑΣΕΠ

Η αξιολόγηση είναι η έννοια που διακρίνει την αξία του λόγου από την αξία της στρατηγικής κουλτούρας για τη Δημόσια Διοίκηση στην ΕΕ και στην Ελλάδα. Η προσπάθεια της απόδοσης της αξιολόγησης επιδιώκει να προσεγγίσει, να αναλύσει το υπό συζήτηση θέμα και να αποδείξει το βαθμό επίδρασης των θεσμών στο κοι-νωνικό σύνολο της Ελλάδας αλλά και στα κράτη μέλη της ΕΕ. Η απόδοση της αξιο-λόγησης τέθηκε πρωτίστως σε εφαρμογή στα κράτη της ΕΕ ως μηχανιστική προσπά-θεια για να αποδείξει σε ποιο βαθμό η στρατηγική κουλτούρα επηρεάζει την λει-τουργία της δημόσιας διοίκησης των χωρών της ΕΕ εδώ και δεκαετίες. Η σύγκριση του βαθμού απόδοσης και αξιολόγησης επιδιώκει τη σύγκλιση σε ένα κοινό πλαίσιο κοινής λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης. Η λειτουργία της στηρίζεται σε κοινά εργαλεία και πρακτικές που προσδίδουν αξία και μόχλευση στη δημόσιας διοίκησης αποσβένει τα διοικητικά βάρη και καθιστά πρόσφορη τη ζωή των κατοίκων τους. Η χρήση τους από τους «policy makers» καθορίζει τον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης τόσο της ΕΕ αλλά και των κρατών μελών έχοντας ως μέσο τους δημόσι-ους υπαλλήλους. Ο πυρήνας λειτουργίας κάθε χώρας κράτος μέλος διέπεται από μία στρατηγική κουλτούρας που εφαρμόζεται στη δημόσια διοίκηση. Η προσπάθεια των αξιωματούχων της ΕΕ στηρίζεται στην κοινή προσπάθεια εξυγίανσης της δημόσιας διοίκησης, Συνάπτουν «διοργανικές συμφωνίες» δεσμευτικού χαρακτήρα, ακολου-θούν τις διατάξεις του άρθρου 295 ΣΛΕΕ της Συνθήκης της Λισαβόνας που απο-σκοπεί στην τήρηση της αρχής της θεσμικής ισορροπίας. Στην παρούσα μελέτη γίνεται προσπάθεια συγκερασμού της ευρωπαϊκής με την ελ-ληνική δημόσια διοίκηση μέσω του Ενιαίου Διοικητικού Ευρωπαϊκού Χάρτη, όπως θα αναλυθεί περαιτέρω. Παρατηρείται ότι υπάρχει απόκλιση διοικητικής λειτουργίας στα κράτη μέλη αφενός και λόγω δημοκρατικού ελλείμματος, απουσίας στρατηγικής κουλτούρας, νομικού φορμαλισμού καθώς και διαφορετικότητα στις κυβερνητικές πολιτικές για τον εξορθολογισμό της δημόσιας διοίκησης και των δημοσίων υπαλλή-λων με το σύστημα της απόδοσης της αξιολόγησης. Κοινός στόχος και κοινή πολιτική για τα κράτη μέλη η ενίσχυση της αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης με το ερ-γαλείο της αξιολόγησης με ενίσχυση της θεσμικής επάρκειας και χρήσης των μεταρ-ρυθμίσεων μέσω της κοινωνικής αποδοχής. Το ΑΣΕΠ, μεταπολιτευτικός θεσμός, με αντικείμενο τον εξορθολογισμό της «λει-τουργίας» του δημόσιου τομέα σε ένα κράτος δικαίου, συμβάλλει στην διαδικασία πρόσληψης προσωπικού στο δημόσιο τομέα στα πλαίσια της αντικειμενικότητας, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Ο θεσμός αυτός κοινωνικά αποδεκτός εδώ και δεκα-ετίες αντιμετωπίζει ανάλογα τις τρέχουσες προκλήσεις, εσωτερικές και εξωτερικές. Προσαρμόζει το έργο του σύμφωνα με τα δημοσιονομικό ετήσιο πρόγραμμα και τα Εθνικά Προγράμματα Μεταρρυθμίσεων, τον ετήσιο προγραμματισμό προσλήψεων από το οποίο απουσιάζει η Διοίκηση Ολική Ποιότητα. Με τον τρόπο αυτό δημιουρ-γείται ένας φαύλος κύκλος νομικού φορμαλισμού που επηρεάζει τη λειτουργία του αυτοδιοικούμενου τομέα σε συνδυασμό με την απουσία της λειτουργικής του πιστο-ποίησης και τον βαθμός αξιολόγησης, στοιχεία που απουσιάζουν από τον θεσμό από την αρχή της ίδρυσής του. Η Ελληνική δημόσια διοίκηση στο πέρασμα των χρόνων αποδεικνύεται ότι βρίθει παθογενειών. Παθογένειες που έχουν προκύψει ή από λάθος πολιτικών αποφάσεων ή από τη συνεχή αναπαραγωγή νόμων. Η Διοίκηση οφείλει να αντιμετωπίσει τις πα-θογένειες με το πνεύμα της Λευκής Βίβλου, του ΟΟΣΑ με τα ετήσια Map Roads. Οι Εκθέσεις του ΟΟΣΑ προσδοκούν να αναπτύξουν παράλληλα τα εργαλεία και τα συ-στημάτα που επιβάλλουν μεταρρυθμίσεις μέσω του μέτρου, του λόγου της αξιολόγη-σης της απόδοσης που αφορά το έργο της δημόσιας διοίκησης. Έργο που παράγεται κυρίως από τους δημοσίους υπαλλήλους. Παρά ταύτα ερωτήματα εγείρονται όπως αν ο θεσμός του ΑΣΕΠ καλύπτει τις κοι-νωνικές ανάγκες απασχόλησης με την κάλυψη κενών συνδυαστικά στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με την εισαγωγή της ευελιξίας στην αγορά εργασίας για την μείωση της διαρθρωτικής ανεργίας. Ο ιδιωτικός τομέας εξαρτάται από τον ιδιωτικό. Είτε με την κάλυψη αναγκών που προκύπτουν από την άρρυθμη λειτουργία του δημόσιου τομέα λόγω διαχρονικών αδυναμιών που προκαλούνται από τις πολιτικές εξαγγελίες. Η δε αξιολόγηση θεωρείται το μηχανιστικό μοντέλο που εφαρμόζεται κατά παρέκκλιση της εκάστοτε δημοσιονομικής πολιτικής του τόπου. Ως μοντέλο όμως περιορίζεται στην αποτίμηση του έργου των δημοσίων υπαλλήλων αντί της απόδοσης του έργου της δημόσιας πολιτικής, της κατάλληλης χρήσης καλών πρακτικών και εργαλείων από το ευρωπαϊκό και διεθνές ορίζοντα, την εφαρμογή του κώδικα δεοντολογίας και ηθικής των δημοσίων υπαλλήλων, της κωδικοποίησης των νόμων λόγω του νομικού φορμαλισμού που υφίσταται ο δημόσιος χώρος.