Η εξάπλωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού στα κράτη της κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου κατά τη μεταψυχροπολεμική περίοδο: προβληματισμοί και επισημάνσεις

Τα κράτη της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου, μετά την κατάρρευση του ιδεολογικού οικοδομήματος της Σοβιετικής Ένωσης και την εξαφάνιση του δίπολου μεταξύ ΗΠΑ-ΕΣΣΔ, καλούνται να αντιμετωπίσουν μια νέα ιδεολογική πρόκληση, που ονομάζεται Ισλαμικός φονταμενταλισμός. Ιδεολογική πρόκληση, προερχομένη από ακραίους ισλαμιστές, τους οποίους ανάθρεψε η Δύση στο πλαίσιο του ενδιαφέροντος της, για την εξέλιξη του βιοτικού επιπέδου των ισλαμικών κρατών, το οποίο ενδιαφέρον εκλήφθηκε, ως υποκριτικό και επικίνδυνο, για τη θρησκεία τους, διότι αισθάνθηκαν ότι απειλούνται σε πολιτικό, στρατιωτικό, οικονομικό και πολιτισμικό επίπεδο με αποτέλεσμα να εκδηλώσουν δυναμικά την αντίθεση τους προς τους Δυτικούς, προκειμένου να αυξήσουν την επιρροή τους στις κοινωνίες του Ισλάμ. Ακραίοι Ισλαμιστές, που προσπαθούν να διαδώσουν, μέσω ‘’Τζιχάντ’’, τα πατρογονικά θρησκευτικά ιδεώδη του Ισλάμ σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, προκειμένου να δομήσουν ένα νέο κράτος, το αυτοαποκαλούμενο ‘’Ισλαμικό Κράτος’’ με θεμέλιο λίθο το ‘’Κοράνι’’ και αρχιτεκτονική τη ‘’Σαρία’’, εκμεταλλευόμενοι τις γειτονιές της παπαρούνας και των υδρογονανθράκων της Κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου, όπου οι συχνές δυναμικές αντιπαραθέσεις των αυτών κρατών, υπό την ίαση της Δύσης, αποσαθρώνουν το μουσουλμανικό οικοδόμημα. Αποσάθρωση, που ανέλαβε να αναδομήσει το ένοπλο κίνημα των εν λόγω ισλαμιστών με την ονομασία ISIS (Islamic State of Iraq and Syria) ή DAESH1, το οποίο ξεκίνησε από την Συρία και το Ιράκ με σκοπό την επανεγκαθίδρυση του Ισλάμστην ακραία εκδοχή του στις μουσουλμανικές χώρες, που είχαν παρεκτραπεί προς τη Δύση, ενσωματώνοντας τα αντίστοιχα τοπικά σκληροπυρηνικά κινήματα, μικροτέρας ισχύος, και δημιουργώντας μια νέα κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή, που θα κλονίσει τις σχέσεις μεταξύ των μουσουλμανικών χωρών και της Δύσης.