Ο φόβος των ιδιωτών έναντι του πολιτικού σώματος ως όρος διατήρησης της ρεπουμπλικανικής πολιτείας στο Κοινωνικό Συμβόλαιο του J.-J. Rousseau

Στην παρούσα εργασία εξετάζουμε αρχικά τις μεθοδολογικές επιλογές που είναι αναγκαίες προκειμένου να κατανοηθεί ευκρινώς το ρουσσωικό έργο και να μην αντιμετωπίζεται ως άθροισμα παραδόξων. Ακολούθως, προσδιορίζουμε το πολιτικό πρόταγμα του Ρουσσώ τόσο μέσω των όρων του Κοινωνικού Συμβολαίου, όσο και των πολιτικών διαδικασιών της res publica, όπως εκείνος την προσδιορίζει. Στην συνέχεια, προσεγγίζουμε τα ζητήματα της ίδρυσης, της φθοράς, της διατήρησης και της επανίδρυσης μιας ρεπουμπλικανικής πολιτείας, και αναλύουμε το κατά πόσον αυτή είναι εφικτή κατά τον Ρουσσώ ή όχι, μεταξύ άλλων μέσω των παραδειγμάτων της Κορσικής και της Γενεύης. Μετά τα παραπάνω, εξετάζουμε τις πολιτικές διαδικασίες αυτοτελώς αλλά και σε σχέση με το ζήτημα της (δια)φθοράς. Τα παραπάνω οδηγούν στον προσδιορισμό του φόβου των ιδιωτών έναντι του πολιτικού σώματος, ιδωμένου θετικά, ως αναγκαίου όρου της ρεπουμπλικανικής πολιτείας, όπως και του φόβου των κυβερνόντων έναντι του πολιτικού/κοινωνικού σώματος ως αναγκαίου όρου περιορισμού της καταχρηστικής διακυβέρνησης. Μέσω αυτών των ειδών φόβου, διευκρινίζονται περαιτέρω οι έννοιες της γενικής βούλησης, του κοινού συμφέροντος, αλλά και το φαινόμενο «εξαναγκασμού» τινός να είναι ελεύθερος.