Απεικονίσεις της ελληνικής κοινωνίας στις ταινίες της Φίνος Φιλμ της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960: η περίπτωση της βεντέτας

«Ξέκανέ τον εσύ γιατί θα σε ξεκάνει ευτούνος. Έτσι είναι η βεντέτα ρε όρνιο». Από την ταινία Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες (1960). Η συγκεκριμένη φράση από την εν λόγω ταινία, συνοψίζει όλη τη φιλοσοφία του αντεκδικητικού φόνου, την ιστορία πίσω από την οποία βρίσκεται η βεντέτα. Η βεντέτα εξακολουθεί να υφίσταται ως φαινόμενο σε κλειστές κοινωνίες ακόμα και σήμερα, που ο νόμος επιβάλλει τις ανάλογες ποινές σε ανθρωποκτονίες. Οι κοινωνίες αυτές έχουν μελετηθεί από τους ερευνητές και έχουν καταγραφεί τα βασικά στοιχεία του σύνθετου αυτού φαινομένου και της νοοτροπίας γύρω από αυτό. Η ύπαρξή της δε θα μπορούσε να μην επηρεάσει και την τέχνη. Ο ελληνικός κινηματογράφος εμπνεύστηκε στη βάση πραγματικών περιστατικών βεντέτας και αναπαρήγαγε στις ταινίες του ονομαζόμενου παλιού ελληνικού κινηματογράφου την ατμόσφαιρα, τις αντιδράσεις και τις αντιλήψεις που κυριαρχούν για τη βεντέτα και τη διαιώνισή της. Η ανάλυση ταινιών που η πλοκή τους αναφέρεται στην ελληνική βεντέτα αποτελεί το αντικείμενο εξέτασης της παρούσας εργασίας. Τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν το φαινόμενο και εμφανίζονται μπροστά στην οθόνη, γνωρίζουν στον θεατή όλες τις πτυχές της βεντέτας και οδηγούν στην προσπάθεια αντιμετώπισης και εξάλειψης τέτοιου είδους περιστατικών που το μόνο που ευαγγελίζονται είναι την διαιώνιση βίαιων αιματηρών γεγονότων. Με κάθε ταινία, όπως θα φανεί στη συνέχεια, επιδιώκεται αφενός η δημιουργία της αποστροφής για τα όσα συμβαίνουν σε όσους επιθυμούν να συνεχίσουν μια βεντέτα αντί να προχωρήσουν στον τερματισμό της και αφετέρου η δημιουργία της εικόνας αγαλλίασης σε όσους τελικά επιτυγχάνουν παρά τις αντιξοότητες να συμφιλιωθούν.