Οι εφαρμογές της τεχνολογίας στη σωφρονιστική: αποσυμφόρηση ή διεύρυνση του συστήματος;

Αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελεί η θεωρητική οριοθέτηση της σχέσης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ της τεχνολογίας και της σωφρονιστικής, μετά την εισαγωγή και την εφαρμογή της πρώτης στο πεδίο που καλύπτει η δεύτερη και η διερεύνηση του ζητήματος της συμβολής της στην αποσυμφόρηση ή διεύρυνση του σωφρονιστικού συστήματος. Η ειδική στοχοθεσία της επικεντρώνεται στην παρουσίαση και ανάλυση των εφαρμοσμένων στο πεδίο της σωφρονιστικής τεχνολογικών μέσων και στην προσπάθεια ερμηνείας της νέας αυτής πραγματικότητας επί τη βάση της επίδρασης της στο σωφρονιστικό σύστημα. Σκοπό αποτελεί, λοιπόν, η κριτική αποτίμηση του ζητήματος εφαρμογές της τεχνολογίας και σωφρονιστική και ειδικότερα η διερεύνηση του αντίκτυπου του στην αποσυμφόρηση ή διεύρυνση του συστήματος, έννοιες γύρω από τις οποίες έχει αναπτυχθεί έντονη ρητορική τα τελευταία χρόνια. Η εργασία τοποθετείται σε συγκεκριμένο κοινωνικό-ιστορικό και χρονικό πλαίσιο. Καταγράφει και αναλύει πρακτικές που έχουν επιβληθεί με την συνδρομή των νέων τεχνολογιών στην ελληνική και τη διεθνή σωφρονιστική πραγματικότητα, κυρίως μετά τη δεκαετία του 1980, για να εξαχθούν πορίσματα για τη συνέργεια τους στην πολυπόθητη αποσυμφόρηση του συστήματος, ιδίως της χώρας μας, χωρίς, ωστόσο, να λείπουν οι συγκριτικές αναφορές σε σωφρονιστικά συστήματα άλλων χωρών. Ως εκ τούτου, παρατίθεται και αποτιμάται ο λόγος των ειδικών, που έχει διατυπωθεί για τα ζητήματα αυτά σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Ως εκ των παραπάνω, η συμβολή της παρούσας στοχεύει στην ανάδειξη μίας συνολικής εικόνας του σύγχρονου σωφρονιστικού συστήματος, με τις ανάγκες και τα προβλήματα που αυτό παρουσιάζει και ειδικότερα στην άρση των μυθεύσεων, που δημιούργησαν οι προσδοκίες της νέας τεχνολογίας για τη σταδιακή αποσυμφόρηση του και την έξοδο από τη χρόνια κρίση του.