Δημόσιες συμβάσεις: η εξαιρετική διαδικασία της διαπραγμάτευσης χωρίς προηγούμενη δημοσίευση διακήρυξης

H παρούσα μεταπτυχιακή εργασία ασχολείται με τις δημόσιες συμβάσεις. Bασικός κανόνας σύναψης και ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων παραμένει εκείνος της ανοικτής ή κλειστής διαγωνιστικής διαδικασίας, παρότι ολοένα και περισσότερες ειδικές διαδικασίες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος ενόψει της ραγδαίας τεχνολογικής ανάπτυξης (ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, σύμπραξη καινοτομίας κ.λπ.). Αυτονόητο είναι, ότι κάθε κράτος – μέλος της ΕΕ οφείλει να προσαρμόζει την εσωτερική του νομοθεσία σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που διέπουν το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων, χωρίς να είναι επιτρεπτή οποιαδήποτε παρέκκλιση από αυτές. Σε κάθε περίπτωση, δεν υφίσταται διακριτική ευχέρεια της εκάστοτε αναθέτουσας αρχής κάθε κράτους - μέλους για την προσφυγή στην εξαιρετική αυτή διαδικασία, αλλά υπόκειται στο ολοένα και πιο αυστηρό πλαίσιο που περιοριστικώς θεσπίζεται με τις προαναφερθείσες οδηγίες. Η δυσκαμψία αυτή των κείμενων νομοθετικών διατάξεων προσβλέπει στην υπενθύμιση της υποχρέωσης σεβασμού από τα κράτη – μέλη τωναρχών διαφάνειας, δημοσιότητας και ανταγωνισμού με απώτερο στόχο τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της ανοικτής αγοράς. Κλείνοντας, το γεγονός ότι, παρά τις όποιες επί μέρους μεταβολές έχουν επέλθει στις οδηγίες που διέπουν το δίκαιο το δημοσίων συμβάσεων, η διαδικασία αυτή διατηρείται εν ισχύ, την καθιστά διαχρονική και αναγκαία.