Η σεξεργασία ως ενσώματη εμπειρία: όρια και νέες ευκαιρίες δράσης. Το παράδειγμα της Ελλάδας

Η παρούσα έρευνα πραγματεύεται τη μελέτη της εργασίας στο σεξ, όπου διαπλέκονται στενά οι έννοιες του σώματος και της σεξουαλικότητας. Αναλύονται οι τρόποι με τους οποίους η εργασία αυτή κατασκευάζεται ως ιδιάζουσα μορφή απασχόλησης και τα άτομα που την ασκούν ως αποκλίσεις του «φυσιολογικού» υποκειμένου με την «υγιή» σεξουαλικότητα. Μέσω της μελέτης του εθνικού νομοθετικού πλαισίου που αφορά τη σεξεργασία, αναδεικνύεται πώς ο θεσμικός λόγος (ανα)παράγει έμφυλα στερεότυπα και ιεραρχίες που συνηγορούν υπέρ της ηγεμονικής σεξουαλικότητας και των ρυθμιστικών προτύπων που πηγάζουν από αυτή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και σε άλλους λόγους, όπως αυτός της ιατρικής ή εκείνους που προέρχονται από συγκεκριμένες τάσεις του φεμινιστικού κινήματος, οι οποίοι φαίνεται να εγκαθιδρύουν εκ νέου κανονιστικές αντιλήψεις για το φύλο και τη σεξουαλικότητα, στηρίζοντάς τες σε «επιστημονικά τεκμήρια» ή/και ηθικολογικές διαιρέσεις. Παράλληλα, η εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ ευαλωτότητας και αντίστασης, εξουσίας και απείθειας. Μέσω αυτής, επιχειρώ να αναδείξω όχι μόνο τις πρακτικές συνέπειες της έκθεσης σε συνθήκες επισφάλειας αλλά και την ταυτόχρονη εκδήλωση αντίστασης στις δομικές συνθήκες που διαιωνίζουν την παραγωγή των σεξεργατ(ρι)ών ως μόνιμα αναλώσιμων υποκειμένων. Επίσης, προτείνω εναλλακτικούς τρόπους θέασης της εργασίας στο σεξ, όπως η αντίληψη αυτής ως συναλλαγής μεταξύ εταίρων που αμφισβητεί το πρότυπο της επιβεβλημένης σεξουαλικότητας, απομακρύνοντας την έρευνά μου από θυματοκεντρικές και πατριαρχικές προσεγγίσεις. Χρησιμοποιώντας τόσο αναλυτικά εργαλεία που προκύπτουν από βιβλιογραφική μελέτη μεταδομιστικών, κουήρ (queer) και φεμινιστικών έργων όσο και αντλώντας από τη βιωμένη εμπειρία τριών (3) σεξεργαζόμενων ατόμων, προβαίνω στην άρθρωση ενός αντι-λόγου στα κυρίαρχα αφηγήματα που στιγματίζουν και περιθωριοποιούν άτομα τα οποία απομακρύνονται από το πρότυπο της μονογαμικής, ετεροφυλόφιλης και αναπαραγωγής σεξουαλικής σχέσης.