Καστοριάδης και Freud: υποκείμενο και αυτονομία

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται το υποκείμενο, την κατασκευή του καθώς και την δυνατότητα αυτονομίας του. Η έννοια του υποκειμένου αλλά και αυτή της αυτονομίας έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην φιλοσοφική παράδοση. Έτσι, το ερώτημα του αν το υποκείμενο καθορίζεται πλήρως ή όχι και κατά πόσο αυτοί οι καθορισμοί το περιορίζουν είναι ένα κεντρικό ερώτημα στην δυτική σκέψη. Η εργασία λοιπόν αυτή, προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα της κατασκευής του υποκειμένου και της αυτονομίας και βασίζεται στην θεώρηση της ψυχής του Κορνήλιου Καστοριάδη, ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους διανοητές, και του λεγόμενου πατέρα της ψυχανάλυσης, Sigmund Freud. Θεμελιώδης έννοια στο έργο του Καστοριάδη, ανάμεσα σε άλλες, αποτελεί το φαντασιακό, το οποίο έχει δύο μορφές την ριζική φαντασία και το κοινωνικό φαντασιακό. Η ριζική φαντασία, στην οποία επικεντρώνεται η εργασία αυτή, αποτελεί βασικό συστατικό της ψυχής και πηγή του ανεξάντλητα νέου. Από την άλλη, ο Freud με την δεύτερη τοπική του θεωρία κατάφερε να σκιαγραφήσει τον ψυχικό κόσμο του υποκειμένου διακρίνοντας τον σε Αυτό, Εγώ και Υπερεγώ. Τέλος, ο παραλληλισμός και η κριτική σύγκριση των δύο αυτών θεωριών και η διερεύνηση της έννοιας της αυτονομίας, όπως την συνέλαβε ο Καστοριάδης, προσπαθούν να απαντήσουν στο ερώτημα της ύπαρξης της αυτονομίας.