Η ενεργειακή αυτάρκεια των Η.Π.Α., το σχιστολιθικό αέριο και οι απορρέοντες γεωπολιτικοί συσχετισμοί

Το αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η κριτική ενασχόληση με το ενδεχόμενο απόκτησης ενεργειακής αυτάρκειας από την πλευρά των ΗΠΑ. Έτσι, αφού αναλύεται η σημαντικότητα της ενέργειας και πώς αυτή διαμορφώθηκε ανά τους αιώνες, γίνεται μια προσπάθεια διασύνδεσής της με τις ΗΠΑ ειδικότερα. Στη συνέχεια, αναλύεται το ενεργειακό τους μείγμα μέχρι σήμερα, ενώ παρατίθενται προβλέψεις και για το πώς αυτό θα διαμορφωθεί μέχρι το 2035-2040, με το φυσικό αέριο να κατέχει δεσπόζουσα θέση στην παραγωγή και κατανάλωση ενέργειας. Το φυσικό αέριο, λοιπόν, και πιο συγκεκριμένα μια αντισυμβατική μορφή αυτού, επ' ονόματι σχιστολιθικό αέριο, είναι αυτό που δημιουργεί εξ αρχής τα σενάρια για απόκτηση ενεργειακής αυτάρκειας μέχρι το 2040. Το σενάριο αυτό, όμως, φαντάζει αρκετά δύσκολο, λόγω των εσωτερικών, κυρίως, αντιδράσεων που δημιουργούνται, από περιβαλλοντικές οργανώσεις που αντιτίθενται στη μέθοδο της υδραυλικής ρωγμάτωσης, μέχρι lobby, που κύριο μέλημά τους είναι η εξασφάλιση των οικονομικών τους συμφερόντων. Παρόλα αυτά, οι ΗΠΑ προαλείφεται πως θα καταφέρουν να ανεξαρτητοποιηθούν ενεργειακά, απογαλακτιζόμενες από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής. Η εν λόγω εξέλιξη αναμένεται να τους προσδώσει μεγαλύτερη δύναμη και ελαστικότητα, σε όρους γεωπολιτικής ισχύος. Με την ηγεμονική τους θέση να μην απειλείται άμεσα, τουλάχιστον, από κάποιον άλλο γεωπολιτικό δρώντα, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο κι έπειτα έμαθαν να κάνουν καλά· να κινούν τα νήματα στο παγκόσμιο γεωπολιτικό στερέωμα, έχοντας τον “πάνω χέρι” σε “νευραλγικές” περιοχές της Ευρασίας, και ελέγχοντας κατ' αυτό τον τρόπο, το σύνολο της “παγκόσμιας σκακιέρας”.