Τα πάθη στον Spinoza και το ζήτημα της διατομικότητας

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη του ζητήματος των παθών, όπως αυτό αναπτύσσεται στην Ηθική του Spinoza, σε μια προσπάθεια να εντοπιστεί και να αναδειχθεί η προβληματικής της διατομικότητας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε ότι παρά το γεγονός ότι ο όρος «διατομικότητα» δεν απαντάται στο φιλοσοφικό λεξιλόγιο του Spinoza, η προβληματική αυτή φαίνεται να είναι διαρκώς παρούσα στο έργο του, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη τον τρόπο με τον οποίο πραγματεύεται το ζήτημα των κοινωνικών σχέσεων και της επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Καθοδηγητικό νήμα για το εγχείρημά μας θα αποτελέσει η φιλοσοφική σκέψη του Étienne Balibar, σύμφωνα με την οποία ο Spinoza μπορεί να διαβαστεί ως ένας διατομικός στοχαστής. Στην αρχή της εργασίας μας θα προσπαθήσουμε να εισάγουμε και να περιγράψουμε την προβληματική της διατομικότητας. Κατόπιν, θα εστιάσουμε την προσοχή μας στην οντολογία του Spinoza, με την έμφαση να δίνεται στις έννοιες που συμβάλλουν στην πληρέστερη κατανόηση της συναισθηματικής ζωής των ανθρώπων. Έπειτα, ολοκληρώνοντας την ανάλυση της θεωρίας των παθών, θα εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι μπορούν να μετριάσουν τη δύναμη των παθών και να ενισχύσουν την παρουσία του Λόγου στη ζωή τους. Δηλαδή πώς οι άνθρωποι, μπορούν να γίνουν ελεύθεροι στο πλαίσιο των κοινωνικών σχέσεων. Τέλος, θα αναλύσουμε το ζήτημα του ατόμου και της κοινωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τις διατομικές διαδικασίες που συντελούνται για τη συγκρότησή τους.