Το drag στον κινηματογράφο: πολιτικές φύλου στο Tacones Lejanos του Almodóvar και το Pink Flamingos του Waters

Σύμφωνα με τη Butler και στα πλαίσια της θεωρίας της τής επιτελεστικότητας, η τραβεστί γίνεται ένας χώρος αμφισβήτησης της διάκρισης της εμφάνισης και πραγματικότητας, μία απόδειξη πως τα έμφυλα χαρακτηριστικά είναι επιτελεστικού/παραστασιακού και όχι εκφραστικού χαρακτήρα. Αυτά που φοράμε και ο τρόπος που φέρουμε το σώμα μας δεν εκφράζει μια προϋπάρχουσα ταυτότητα αλλά τη συγκροτεί μέσω μιας διαδικασίας που θυμίζει τη δραματουργική. Η επιτέλεση του φύλου, λοιπόν, φέρει αναλογίες με το θέατρο και τον κινηματογράφο, στη βάση της συγκρότησης μίας «πραγματικότητας». Το θέατρο, εκ των πραγμάτων, παρουσιάζεται στους θεατές ως μια συνθήκη που μιμείται την πραγματικότητα, άρα εδραιώνει μια απόσταση ασφαλείας από την ανοίκεια πραγματικότητα της τραβεστί. Οι ταινίες, ωστόσο, όπως το φύλο, αποκρύπτουν κατά κανόνα τις διαδικασίες δημιουργίας τους. Μπορεί να διατυπωθεί ένας λόγος που θα εξομοιώνει τον κινηματογράφο και την πραγματικότητα ως προς τον αντίκτυπο της ανατροπής της «αλήθειας» του φύλου όπως την εισηγείται συμβολικά η παρουσία μιας τραβεστί; Είναι αρκετή η παρουσία μιας τραβεστί σε μία ταινία για να αμφισβητηθεί η ουσία των έμφυλων κατηγοριών; Πόσο βάζει σε κίνδυνο την καθολικότητα της ανατροπής αυτής η αποκάλυψη των συνθηκών παραγωγής μιας ταινίας; Και πόσο εφικτή ή/και ασφαλής είναι η εξέταση της πρόσληψης από τους θεατές; Η προσέγγιση αυτών των ερωτημάτων θα γίνει με εργαλείο την ανάλυση δύο ταινιών με τραβεστί πρωταγωνίστριες, τα Tacones lejanos του Pedro Almodóvar και το Pink Flamingos του John Waters. Παρόλο που οι δύο ταινίες είναι πολύ διαφορετικές, θα εξεταστούν στη βάση των κοινών χαρακτηριστικών τους, της παρουσίας τραβεστί σε πρωταγωνιστικό ρόλο σε συνάρτηση με τη μη αποκάλυψη των συνθηκών παραγωγής τους και θα διερευνηθεί η δυναμική τους ενάντια στην ετεροκανονική αυθαιρεσία. Το εγχείρημα αυτό προϋποθέτει τη, στο μικρότερο δυνατό βαθμό, διατύπωση -άρα και σκέψη- με όρους διπόλων όπως εμφάνιση/πραγματικότητα (με αναφορά στον κινηματογράφο και τα φύλα), βιολογικό/ κοινωνικό φύλο, φύλο/σεξουαλικότητα, αντικείμενο/υποκείμενο (με όρους φαινομενολογίας) με την πρόθεση και την ελπίδα διερεύνησης της εγκυρότητας αυτής καθαυτής της χρήσης μιας τέτοιας δομής.